حمایت از کالای ایرانی در آینه تاریخ

حمایت از کالای ایرانی در آینه تاریخ

خانه / پیشنهاد ویژه / حمایت از کالای ایرانی در آینه تاریخ

حمایت از کالای ایرانی در آینه تاریخ 

از دیرباز ایرانیان به تولید محصول باکیفیت شهره بوده اند. اما متاسفانه در روزگار ما منافع زودگذر باعث شده برخی از تولیدکنندگان از کیفیت کالای خود بکاهند و از سوی دیگر اتکای اقتصاد به صنعت نفت آن هم خام فروشی و همچنین ضعف دستگاه های فرهنگی و تبلیغاتی داخلی موجب شد تا عادت ناپسند مصرف کالای خارجی ایجاد شود و از آن تاسف بارتر این عادت به یک افتخار اجتماعی و عرصه ای برای هویت بخشی به خود تبدیل شود . به گونه ای که مصرف کالا و برندهای خارجی اولویت مصرفی افراد جامعه قرار گیرد و قراردادی نانوشته برای عدم مصرف کالای داخلی در سطح جامعه شکل گیرد.

علاوه بر این ضعف تولیدات داخل و نبود نظارت بر آنها ، مشکلات نظام مالیاتی ، زیرساخت های نامناسب بانکی برای حمایت از تولیدکننده داخلی ، تغییرات زیاد قوانین ، عدم امنیت سرمایه به دلیل ضعف های قانونی ، ضعف سیاستهای حمایتی از تولید داخل و نیز مشکلات نظام گمرکی موجب تشدید شرایط فوق گردید. اما به راستی چرا باید از کالای داخلی حمایت کرد ؟؟ و این امر چگونه محقق می شود؟

در ابتدا بایستی دانست که این سخن محدود به دوران حاضر و مختص جمهوری اسلامی ایران نبوده و بازخوانی تاریخ بسیاری از کشورهای توسعه یافته کنونی نشان دهنده دورانی از حیات اقتصادی آنهاست که ضمن خداحافظی کردن با سیاست اقتصادی درهای باز، به حمایت و مصرف کالای داخلی روی آورده اند. در واقع جوامع و دولت های کشورهای پیشرفته؛ در مقاطع زمانی خاص با مصرف متعصبانه ی کالاهای داخلی؛ فرصت تنفسی برای رقابت تولیدکنندگان داخلی با کالاهای مشابه خارجی مهیا کرده، سپس در جهت اجرایی نمودن سیاست های مبادله ی تجاری اقدام نموده اند. برای نمونه سیاست های اقتصادی انگلستان در قرن ۱۶ میلادی یکی از نمونه های بارز حمایت ملی از تولیدات داخلی به حساب می آید. همچنین رفتار مردم آلمان و ژاپن پس از اتمام جنگ جهانی دوم نیز حکایت از وجود رفتاری مشابه در میان این ملت ها دارد.  دیگر نمونه ی مشهور کمپین های حمایت از تولیدات داخلی؛ نوع رفتار مهاتما گاندی رهبر انقلابی هند می باشد. او  تصمیم گرفت تا به جای استفاده از پارچه های انگلیسی، پارچه ی دستباف خود از محصولات هندی را بر تن کند. اقدام ساده ی گاندی تبدیل به موجی ملی شد و به زودی صنایع نساجی انگلیسی واقع در هند به سمت و سوی ورشکستگی رفتند ، به گونه ای که فقط در یک روز، در بمبئی۱۵۰,۰۰۰ طاقه پارچه خارجی  آتش کشیده شد!

حمایت از کالای داخلی نه تنها مثال های فراوانی در کشورهای دیگر دارد بلکه چنین رویکردی در تاریخ معاصر ایران نیز سابقه داشته است که برای نمونه میتوان به نهضت تحریم تنباکو توسط میرزای بزرگ شیرازی ، تأسیس «شرکت اسلامیه» به ابتکار حاج‌آقا نورالله اصفهانی در اصفهان و همکاری تجار این شهر ، فتوای تحریم کالای روسی توسط علمای اصفهان اشاره کرد . شدت این فتاوی تا حدی بوده است که میرزای نوری حتی عدم اجابت در دعا را نیز به دلیل مصرف کالای خارجی می‌دانند.

پس اگر چه اقتصادی مقاومتی اصطلاحی است که در سال‌های اخیر متداول شده است، اما چنین رویکردی دامنه ای فراتر از زمان حاضر و گستره ای فراتر از جمهوری اسلامی دارد.

به هر حال بایستی توجه داشت در مبارزه با عادت ناپسند خرید کالای خارجی باید از همه راه کارهای فرهنگی، سیاسی، اقتصادی، حقوقی، جزایی و….. بهره جست و به یاد داشت این پدیده، یک پدیده چند بعدی است و مبارزه باید همه ابعاد آن را فرا بگیرد. در این مبارزه باید از کار فرهنگی، تبلیغات و آماده سازی فکر و رفتار نوجوان و حتی کودکان بهره جست و از تاثیر رسانه های دیداری و شنیداری و مکتوب برای اصلاح رفتار اجتماعی استفاده کرد. در این میان آموزش و پرورش، وزارت ارشاد، صداو سیما، دستگاه های آموزش عالی، مطبوعات و…. می توانند نقش مهم و ارزنده خود را در این راه ایفا کنند تا ایرانی با افتخار از کالای ایرانی استفاده کند.

در واقع آگاهی های لازم باید به مصرف کننده ارائه شود. او باید بداند مصرف کالای خارجی سلیقه ای شخصی نیست. بلکه به معنای بیکار شدن جوان ایرانی وپدید آمدن مشکلات همراه آن است. در آموزش وپرورش ایران باید برنامه ریزی شود تا با افزایش دانش فراگیران، اطلاع او از هویت فرهنگی و منافع ملی افزایش یابد. در واقع حمایت از کالای ایرانی حمایت از اشتغال جوانان کشور است و اساسا تضمین رونق اقتصادی و اتغال فرزندانمان در گرو حمایتی است که امروز از کالای داخلی باید انجام گیرد. متاسفانه این عدم آگاهی موجب شده تا بسیاری از لوازم التحریر دانش آموزان ایرانی از خارج وارد می شود. این به آن معناست که ایرانی از کودکی می آموزد کالای خارجی استفاده کند.

همچنین این عدم آگاهی در رادیو و تلویزیون و تبلیغات بی حد و مرز کالاهای خارجی منجر به کارکرد ضد توسعه ملی برای رسانه ی ملی شده است. فرهنگ شهروندان باید به گونه ای تغییر کند که هر شهروند بداند مصرف کالای قاچاق به معنای بیکاری جوان ایرانی است.

برای این منظور بایستی به موارد زیر دقت شود :

  • وزارت بازرگانی به همراه سایر دستگاه های مسئول باید با شناسایی کالاهای خارجی که به لحاظ کیفیت از کالاهای داخلی برتر نیستند در سطح بازارهای کشور و با اتخاذ سیاست های مناسب گمرکی عملاً جلوی فروش آن را بگیرد
  • برای ریشه کن کردن عادت مصرف کالای خارجی در کشور، نمی توان همه چیز را به حال خود رها کرد و اجازه داد فساد فراگیر شود، آن وقت با استفاده از زور و مجازات به برخورد با آن پرداخت. همه دستگاه های دولتی وظیفه دارند با اقدامات پیشگیرانه، اجازه شکل گیری تخلف را ندهند و دامنه ورود قانونی و غیر قانونی (قاچاق) کالای خارجی را محدود کنند.
  • سیاست های بازدارنده در زمینه ورود کالای خارجی غیر ضرور به کشور نه تنها باید قاطعانه اجرا شود، بلکه باید بازدارنده باشد تا متخلفان بزرگ و مفسدان اقتصادی دانه درشت که با واردات بی رویه و سودجویانه ضربات کاری رابه اقتصاد کشور و روند جهاد اقتصادی وارد می کنند، در امان نباشند و با هزار ترفند، نتوانند این قوانین را دور زده و به مقاصد خود برسند. آنچه مسلم است بازدارندگی به نوعی حمایت و پاسداری از حقوق مصرف کنندگان است.
  • دولت باید دامان خودش را از آلودگی به معضل خرید کالای خارجی و ترجیح آن بر تولیدات داخلی پاک نگه دارد و با نهایت پاکی، سلامت و درستکاری عمل کنند. دستگاه های مسئول باید با رسیدگی به موضوع مشکلات تولید کنندگان و معیشت کارگران زمینه های لازم برای تولید کالای ایرانی با کیفیت را فراهم کنند
  • همه دستگاه ها باید هماهنگ حرکت کنند و اجازه ندهند متخلفان از شکاف های میان آنان استفاده کنند همه دستگاه ها باید سلیقه ها را کنار بگذارند و بر اساس یک دستورالعمل رفتار کنند.
  • اصلاح قوانین گمرکی و مالیاتی ؛ متاسفانه در برخی موارد نظام مالیاتی کشور از تولید مالیات می گیرد اما فعالیت های واسطه ای و دلالی مالیات نمی پردازد. یافتن راهکاری برای اخذ مالیات از سرمایه و درآمد باید مورد توجه قرار گیرد. در این زمینه همچنین باید حقوق گمرکی کالاهای تجملی و کالاهایی که مشابه آن در ایران تولید می شود افزایش یابد.
  • تقویت روحیه خود باوری و شعار ما میتوانیم در بین جوانان و مردم
  • ساده زیستی مسئولان و التزام عملی به مصرف کالای داخلی چراکه آنان در معرض دید افکار عمومی هستند و الگوی دیگران قرار می گیرند.
  • صدور مواد خام بویژه گاز ونفت کشور باید در یک برنامه ی زمان بندی شده متوقف شود و یا تا حد ممکن کاهش یابد. و با استفاده از این منابع کالاهایی با ارزش افزوده تولید شود.
  • باید از کالاهایی که اشتغال زیاد تولید می کند حمایت کرد. مثل صنایع دستی. زیرا حدود ۱۰ میلیون ایرانی یا به صورت دائم و یا فصلی از این صنعت ارتزاق می کنند. به ویژه در مناطق روستایی. عدم حمایت از صنایع دستی باعث بیکاری آن ها و خالی شدن روستاها از جمعیت می شود.

پایگاه اطلاع رسانی هیات رزمندگان اسلام

لینک کوتاه :
http://eheyat.com/?p=230426

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *