برای انجام اعتکاف فقط حضور جسم کافی نیست بلکه باید عبادتی این چنین و با این وسعت را توام با حضور قلب انجام داد و آن را سبک نگرفت.یعنی بایستی روح و جان مان را از همه چیز خالی کنیم وفقط به این توجه داشته باشیم که در برابر رب تعالی قرار گرفته ایم و او میزبان ماست و قدم در سرای او می گذاریم.قدمت،چشمت،دست و زبانت،نشستنت،راه رفتنت در همه ی این ها باید خدا را از رگ گردن به خود نزدیک تر حس کنی.
قلبی که اعتراف به گناهان گذشته کرده و خود را نادم و پشیمان نشان دهد و سعی در جبران و اصلاح خود نماید مطمعنا به نورانیتی پایدار دست می یابد کسی که می خواهد لذت اعتکاف را درک نماید بایستی حضور قلب و توجه داشته باشد وقتی توجه انسان مدام بر درک حضور خداوند است دیگر خطایی از او سر نمی زند و حقی را نا حق نمی کند و همیشه در پی خوشنودی او است.
خداوند در قرآن می فرماید:
روزی که نه مال برای انسان سودمند است و نه فرزندان اما کسی که با قلبی پاک از شرک و گناه نزد خدا آمده است قطعا از ان پاکی بهره خواهد برد.
پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله نیز در باب قساوت قلب فرمود:
به راستی زیاده گویی در غیر یاد خدا قلب را سخت می کند و همچنین است مردن قلب در چهار چیز خلاصه می شود و آن را از حضور در برابر خداوند می گیرد : گناه روی گناه، زیادی گفت و گو با زنان، جدال با احمق، همنشینی با توانگران و خوشگذران.
این را رسول خدا صلی الله علیه و آله به من و تو آموخت پس بیا با حضور قلب وارد اعتکاف گردیم و چشم از لذایذ مادی کوتاه نماییم. تا احترام و ادب را در مقابل صاحب خانه حفظ نماییم