سفارش امام صادق (ع) درباره نعمت‌های الهی؛ مراقبت از چشم، گوش و زبان

خانه / اختصاصی هیأت / سفارش امام صادق (ع) درباره نعمت‌های الهی؛ مراقبت از چشم، گوش و زبان

سفارش امام صادق (ع) درباره نعمت‌های الهی

نعمت‌های الهی تنها امکاناتی برای زندگی روزمره نیستند. هر نعمت، امانتی از سوی خداوند است. انسان نیز در برابر شیوه استفاده از آن مسئول است.

در معارف اهل‌بیت علیهم‌السلام، شکر نعمت تنها با زبان انجام نمی‌شود. شکر واقعی، استفاده درست از نعمت‌های خداوند است. انسان باید مراقب باشد نعمت‌های الهی را در مسیر نادرست به کار نگیرد.

امام صادق علیه‌السلام در یکی از سفارش‌های خود، بر همین مسئله تأکید کرده‌اند. در این سفارش، چشم، گوش و زبان از جمله نعمت‌هایی هستند که نیاز به مراقبت بیشتری دارند.

نعمت‌های خدا را در مسیر گناه مصرف نکنیم

چشم و گوش، هر دو از نعمت‌های ارزشمند خداوند هستند. انسان باید بداند چگونه از این نعمت‌ها استفاده می‌کند.

چشم می‌تواند وسیله دیدن نشانه‌های الهی و امور نیک باشد. در مقابل، نگاه حرام استفاده نادرست از این نعمت است. گوش نیز می‌تواند برای شنیدن سخنان حق و معارف الهی به کار گرفته شود.

شنیدن غیبت و سخنان نادرست نیز نمونه دیگری از استفاده ناصحیح از نعمت خداوند است.

مراقبت از رفتار و گفتار

این سفارش تنها به چشم و گوش محدود نمی‌شود. رفتار و گفتار انسان نیز اهمیت زیادی دارد.

رعایت حق والدین، حفظ حرمت دیگران و پرهیز از توهین، بخشی از اخلاق دینی است. در ماجراهایی که از امام صادق علیه‌السلام نقل شده، ایشان نسبت به بی‌احترامی به مادر و توهین به دیگران واکنش نشان داده‌اند.

این رفتارها نشان می‌دهد که دینداری تنها به عبادت‌های فردی محدود نیست. نحوه برخورد انسان با دیگران نیز بخشی از زندگی مؤمنانه است.

نعمت‌های الهی؛ فرصتی برای بندگی

چشم، گوش و زبان می‌توانند وسیله‌ای برای بندگی خداوند باشند. نگاه درست، شنیدن سخن حق و بیان کلام نیک، نمونه‌هایی از استفاده صحیح از این نعمت‌هاست.

سفارش امام صادق علیه‌السلام، تلنگری برای توجه بیشتر به رفتارهای روزمره است. هر نعمت الهی، مسئولیتی نیز به همراه دارد. شکر این نعمت‌ها زمانی معنا پیدا می‌کند که آن‌ها را در مسیر رضایت خداوند به کار بگیریم.