پایگاه اطلاع رسانی هیات رزمندگان اسلام هیات رزمندگان اسلام , سایت هیات رزمندگان اسلام , پایگاه اطلاع رسانی هیات رزمندگان اسلام , هیات , سایت هیات , هیئت رزمندگان , هیئت رزمندگان اسلام
چرا ایران اینترنشنال به معترضان فرانسوی حمله می‌کند؟ دوگانگی رسانه‌ای در تعریف اعتراض و خشونت
ایران اینترنشنال و برخورد دوگانه با اعتراضات فرانسه و ایران
ایران اینترنشنال در پوشش اعتراضات فرانسه، رفتارهای خشونت‌آمیز و تخریب اموال عمومی را برجسته می‌کند؛ رویکردی که در مقایسه با نحوه پوشش اعتراضات ایران، پرسش‌هایی درباره معیارهای این رسانه در تعریف اعتراض، خشونت و مشروعیت مطالبات مردمی ایجاد می‌کند.
در حالی که اعتراضات معیشتی در فرانسه با مطالباتی همچون مقابله با گرانی، نابرابری اقتصادی و اعتراض به سیاست‌های دولت همراه شده است. شبکه ایران اینترنشنال در بخش قابل توجهی از پوشش خود، بر خشونت، غارت فروشگاه‌ها، تخریب اموال عمومی و اختلال در فعالیت کسب‌وکارها تمرکز کرده است. این رویکرد در مقایسه با نحوه بازنمایی اعتراضات ایران، نمونه‌ای از دوگانگی رسانه‌ای در تعریف اعتراض و برخورد با رفتارهای خشونت‌آمیز به شمار می‌رود.
اعتراضات فرانسه؛ مطالبات معیشتی در سایه برجسته‌سازی خشونت
اعتراضات اخیر فرانسه در شرایطی شکل گرفته که بخش‌هایی از جامعه این کشور نسبت به افزایش هزینه‌های زندگی، نابرابری اقتصادی، کاهش خدمات عمومی و سیاست‌های دولت اعتراض دارند. این تجمعات در شهرهایی مانند پاریس، مارسی و لیون برگزار شده. و با حضور گروه‌های مختلف اجتماعی، از دانش‌آموزان و کارگران تا اتحادیه‌های صنفی، همراه بوده است.
با این حال، در جریان برخی تجمعات، درگیری‌هایی میان گروهی از معترضان و نیروهای پلیس رخ داده. و گزارش‌هایی نیز از تخریب اموال عمومی، آتش‌سوزی و غارت فروشگاه‌ها منتشر شده است.
ایران اینترنشنال در گزارش‌های خود با برجسته‌سازی این حوادث، تصویری از اعتراضات فرانسه ارائه کرده که در آن خشونت و ناامنی بخش مهمی از روایت رسانه‌ای را تشکیل می‌دهد.
این شبکه در گزارشی درباره تشدید تدابیر امنیتی فرانسه نوشت:
«دولت فرانسه در پی خشونت‌ها و غارت فروشگاه‌ها در هفته گذشته، تدابیر امنیتی را تشدید کرد. هم‌زمان، خودروهای زرهی برای حفاظت از کاخ ریاست‌جمهوری در خیابان منتهی به آن مستقر شدند. و موزه‌های پاریس تعطیل شدند.»
این نوع پوشش، در کنار انعکاس واقعیت‌های مربوط به درگیری‌ها، می‌تواند این پرسش را مطرح کند که چرا در روایت این رسانه. پیامدهای امنیتی اعتراضات تا این اندازه برجسته شده و مطالبات اصلی معترضان چه جایگاهی در روایت نهایی پیدا می‌کند.
روایت ایران اینترنشنال از اعتراضات فرانسه؛ تأکید بر تخریب و ناامنی
ایران اینترنشنال در گزارشی با عنوان «اعتراضات معیشتی فرانسه همراه با آسیب به اموال عمومی» به تجمعات شهرهای پاریس، مارسی و لیون پرداخت.
این شبکه در گزارش خود اعلام کرد:
«فرانسه سه‌شنبه دوم آبان شاهد راهپیمایی‌های اعتراضی معیشتی در پاریس، مارسی و لیون بود. مقام‌های فرانسوی شمار شرکت‌کنندگان در تظاهرات پاریس را ۱۱۰ هزار نفر اعلام کردند. در حالی که کنفدراسیون عمومی کار این رقم را ۲۵۰ هزار نفر دانست. در پایان راهپیمایی، پلیس ضدشورش از گاز اشک‌آور استفاده کرد. تصاویر حضور برخی معترضان را با چفیه و پرچم فلسطین نشان می‌دهد. شماری دیگر نیز به مغازه‌ها و اموال مردم آسیب رساندند.»
در این گزارش، علاوه بر مطالبات معیشتی، به حضور معترضان با چفیه و پرچم فلسطین و همچنین آسیب به مغازه‌ها و اموال مردم اشاره شده است.
مسئله اصلی، صرف انتشار این اخبار نیست. زیرا تخریب اموال عمومی و خصوصی، در صورت وقوع، موضوعی قابل گزارش و بررسی است. پرسش مهم‌تر این است که آیا این رسانه در کنار انعکاس رفتارهای خشونت‌آمیز، به همان اندازه به زمینه‌های اجتماعی اعتراضات، مطالبات اقتصادی و برخورد پلیس نیز توجه می‌کند یا خیر.
چرا ایران اینترنشنال بر خشونت معترضان فرانسوی تأکید می‌کند؟
یکی از محورهای قابل بررسی در عملکرد ایران اینترنشنال، تفاوت در نحوه بازنمایی اعتراضات در کشورهای مختلف است.
در پوشش اعتراضات فرانسه، این شبکه بر مواردی مانند غارت فروشگاه‌ها، تخریب اموال عمومی، آتش‌سوزی، اختلال در فعالیت کسب‌وکارها و تشدید تدابیر امنیتی تأکید می‌کند.
در مقابل، در پوشش اعتراضات ایران، این رسانه معمولاً بر مطالبات سیاسی، نارضایتی عمومی و برخورد نیروهای انتظامی تمرکز دارد. و در برخی گزارش‌ها، رفتارهای خشونت‌آمیز گروهی از افراد حاضر در اعتراضات را در حاشیه روایت قرار می‌دهد.
البته تفاوت شرایط، ماهیت اعتراضات و رویدادهای هر کشور باید در تحلیل رسانه‌ای مورد توجه قرار گیرد. اما این تفاوت‌ها نمی‌تواند جایگزین معیارهای ثابت در تشخیص خشونت و اعتراض شود.
اگر تخریب اموال مردم در فرانسه اقدامی قابل محکومیت است، همین معیار باید درباره ایران نیز به کار گرفته شود. همچنین اگر اعتراض به سیاست‌های اقتصادی و اجتماعی دولت فرانسه قابل انعکاس است. مطالبات معیشتی و سیاسی مردم ایران نیز نباید صرفاً به دلیل جهت‌گیری سیاسی رسانه، از روایت خبری حذف شود.
اعتراضات فرانسه و تعطیلی کسب‌وکارها؛ روایت امنیت و نظم عمومی
ایران اینترنشنال در گزارشی دیگر، به اقدامات صاحبان کسب‌وکار در خیابان شانزلیزه پاریس اشاره کرد و نوشت:
«کسب‌وکارها در خیابان شانزلیزه پاریس، جمعه اول آبان در آستانه دومین روز اعتراضات برنامه‌ریزی‌شده برای شنبه دوم آبان. ویترین مغازه‌های خود را با تخته‌های چوبی و موانع فلزی پوشاندند. این اقدامات در پی نگرانی‌ها از تکرار خشونت و غارت در جریان اعتراضات آخر هفته گذشته انجام شد.»
این گزارش، نگرانی صاحبان کسب‌وکار از آسیب احتمالی به اموال و فعالیت اقتصادی را برجسته می‌کند.
حفاظت از اموال مردم و جلوگیری از تخریب، موضوعی مهم در هر جامعه‌ای است. اما در تحلیل اعتراضات، باید میان مطالبات عمومی مردم، رفتارهای خشونت‌آمیز گروهی از افراد و اقدامات نیروهای امنیتی تفاوت قائل شد.
برجسته‌سازی آسیب به کسب‌وکارها، بدون توجه کافی به علت شکل‌گیری اعتراضات و خواسته‌های معترضان، می‌تواند موجب شود. مخاطب به جای درک زمینه‌های اجتماعی و اقتصادی اعتراض، صرفاً با تصویری از ناامنی و آشوب مواجه شود.
تشدید برخورد پلیس فرانسه؛ آیا معیار رسانه در همه کشورها یکسان است؟
در جریان اعتراضات فرانسه، نیروهای پلیس ضدشورش برای کنترل تجمعات وارد عمل شدند. و در برخی مناطق از گاز اشک‌آور و دیگر ابزارهای کنترل جمعیت استفاده کردند. همچنین گزارش‌هایی درباره افزایش نیروهای امنیتی، استقرار خودروهای زرهی و محدودیت‌های مرتبط با فعالیت‌های عمومی منتشر شد.
ایران اینترنشنال این اقدامات را در چارچوب تشدید تدابیر امنیتی و جلوگیری از تکرار خشونت‌ها گزارش کرده است.
با این حال، پرسش قابل طرح این است که آیا همین رسانه هنگام پوشش اعتراضات ایران نیز میان برخورد قانونی با رفتارهای خشونت‌آمیز و سرکوب اعتراضات مسالمت‌آمیز تمایز روشنی برقرار می‌کند؟
استقرار نیروهای امنیتی، استفاده از گاز اشک‌آور یا برخورد پلیس، به‌خودی‌خود نه مشروعیت اعتراض را از بین می‌برد. و نه ضرورتاً نشان‌دهنده غیرقانونی بودن مطالبات معترضان است. ارزیابی این اقدامات به شرایط میدانی، نوع برخورد، ضرورت و تناسب آن با وضعیت بستگی دارد.
از همین رو، رسانه‌ای که درباره اعتراضات فرانسه بر ضرورت حفظ نظم عمومی تأکید می‌کند. باید در بررسی اعتراضات ایران نیز همین معیارهای دقیق را رعایت کند. همان‌گونه که دفاع از حق اعتراض در ایران نباید به معنای نادیده گرفتن خشونت علیه نیروهای انتظامی یا تخریب اموال مردم باشد.
دوگانگی در تعریف معترض و اغتشاشگر
یکی از مهم‌ترین محورهای نقد پوشش ایران اینترنشنال، تفاوت در کاربرد واژه‌های «معترض»، «اغتشاشگر»، «خشونت‌طلب» و «خرابکار» است.
در هر اعتراض اجتماعی ممکن است افراد با انگیزه‌ها و رفتارهای متفاوت حضور داشته باشند. برخی به شکل مسالمت‌آمیز مطالبات خود را مطرح می‌کنند. برخی ممکن است وارد درگیری شوند. و گروهی نیز مرتکب تخریب یا غارت شوند.
بنابراین، تعمیم رفتار یک گروه محدود به تمام شرکت‌کنندگان در اعتراض، رویکردی نادرست در تحلیل رسانه‌ای است.
همان‌طور که نمی‌توان صرف وقوع تخریب در فرانسه، همه معترضان فرانسوی را غارتگر و خشونت‌طلب معرفی کرد. نمی‌توان در اعتراضات ایران نیز رفتارهای خشونت‌آمیز را بدون بررسی و تفکیک دقیق، نادیده گرفت یا همه افراد حاضر را صرفاً معترضانی مسالمت‌جو دانست.
در این میان، معیار حرفه‌ای رسانه باید بر تفکیک رفتارها، بررسی مستندات، ارائه زمینه‌های اعتراض و پرهیز از تعمیم‌های سیاسی استوار باشد.
مقایسه پوشش اعتراضات ایران و فرانسه؛ معیارهای متفاوت برای خشونت
مقایسه عملکرد ایران اینترنشنال در پوشش اعتراضات ایران و فرانسه، پرسش‌هایی جدی درباره ثبات معیارهای خبری این شبکه ایجاد می‌کند.
در اعتراضات فرانسه، این رسانه به موضوعاتی مانند تخریب فروشگاه‌ها، آسیب به اموال عمومی، غارت، تعطیلی موزه‌ها و تشدید تدابیر امنیتی توجه نشان داده است.
در مقابل، در برخی گزارش‌های مربوط به ایران، تمرکز اصلی بر اعتراضات سیاسی و برخورد نیروهای امنیتی قرار می‌گیرد. و رفتارهای خشونت‌آمیز، از جمله حمله به مأموران انتظامی، آتش‌زدن اموال عمومی یا تخریب اماکن، ممکن است در حاشیه روایت قرار گیرد.
این تفاوت در اولویت‌بندی خبری، لزوماً به‌تنهایی اثبات‌کننده قصد یا دستور سیاسی مشخصی نیست. اما می‌تواند مبنایی برای نقد جهت‌گیری رسانه‌ای و بررسی میزان توازن در پوشش رویدادها باشد.
اگر یک رسانه در فرانسه، آسیب به اموال عمومی و اختلال در فعالیت اقتصادی را بخشی مهم از روایت اعتراضات می‌داند. انتظار می‌رود در ایران نیز چنین رفتارهایی را با همان حساسیت و دقت خبری بررسی کند.
همچنین اگر برخورد پلیس فرانسه باید از نظر ضرورت و تناسب ارزیابی شود. برخورد نیروهای انتظامی در ایران نیز باید با همین معیارها مورد بررسی قرار گیرد.
جمع‌بندی؛ اعتراض، خشونت و ضرورت معیارهای ثابت رسانه‌ای
آنچه در پوشش اعتراضات فرانسه از سوی ایران اینترنشنال قابل بررسی است. تفاوت در اولویت‌بندی موضوعات و نحوه بازنمایی رفتار معترضان و نیروهای امنیتی است.
در یک روایت رسانه‌ای منصفانه، اعتراضات معیشتی باید با توجه به زمینه‌های اقتصادی و اجتماعی آن بررسی شود. تخریب اموال عمومی و خصوصی نیز باید به‌عنوان رفتاری مستقل و قابل نقد مورد توجه قرار گیرد. برخورد پلیس نیز باید بر اساس شرایط واقعی، ضرورت و تناسب ارزیابی شود.
نمی‌توان در یک کشور، خشونت علیه نیروهای انتظامی، تخریب اماکن عمومی و آتش‌زدن اموال مردم را کم‌اهمیت جلوه داد. و در کشوری دیگر، با برجسته‌سازی چند مورد تخریب، اصل اعتراضات معیشتی را زیر سایه رفتارهای خشونت‌آمیز قرار داد.
معیار اعتبار رسانه، نه حمایت از اعتراض در یک کشور و محکوم کردن آن در کشوری دیگر، بلکه پایبندی به اصول ثابت در تعریف اعتراض، تشخیص خشونت، بررسی عملکرد پلیس و انعکاس مطالبات مردم است.
از این منظر، پوشش ایران اینترنشنال از اعتراضات فرانسه فرصتی برای بررسی دوگانگی احتمالی در رویکرد این شبکه فراهم می‌کند. دوگانگی‌ای که در صورت تأیید با مقایسه مستند گزارش‌ها، می‌تواند نشان‌دهنده تأثیر جهت‌گیری سیاسی بر انتخاب موضوعات و نحوه روایت اعتراضات باشد.
بازدیدها: 0
