بزم عاشقان ۱۶ | شرح زیارت عاشورا | حق و شأن اهل بیت (ع) و برترین پاداش عزاداران

خانه / اختصاصی هیأت / بزم عاشقان ۱۶ | شرح زیارت عاشورا | حق و شأن اهل بیت (ع) و برترین پاداش عزاداران

بزم عاشقان | قسمت شانزدهم

شرح زیارت عاشورا | حق و شأن اهل بیت (ع) و برترین پاداش عزاداران

در ادامه مجموعه «بزم عاشقان» و شرح فرازهای نورانی زیارت عاشورا، به یکی از عمیق‌ترین و پرمعناترین دعاهای این زیارت می‌رسیم. فرازی که زائر با شناخت مقام والای اهل‌بیت علیهم‌السلام، بزرگ‌ترین عطای الهی را برای مصیبت‌دیدگی در عزای آنان از خداوند درخواست می‌کند.

«وَ اَسْئَلُ اللَّهَ بِحَقِّکُمْ وَبِالشَّأْنِ الَّذی لَکُمْ عِنْدَهُ اَنْ یُعْطِیَنی بِمُصابی بِکُمْ اَفْضَلَ ما یُعْطی مُصاباً بِمُصیبَتِهِ مُصیبَةً ما اَعْظَمَها»

ترجمه:
خدایا! به حق و منزلتی که اهل‌بیت علیهم‌السلام نزد تو دارند. از تو درخواست می‌کنم که در برابر مصیبتی که بر آنان وارد شده و من در عزای ایشان اندوهگینم، برترین پاداشی را که به یک مصیبت‌دیده عطا می‌کنی، نصیب من گردانی.

برای فهم بهتر این فراز نورانی، باید به سه پرسش اساسی پاسخ دهیم.

حق اهل‌بیت (ع) در این فراز از زیارت عاشورا چیست؟

واژه «حق» در زبان عربی و فرهنگ قرآن، مفاهیمی همچون ثبات، حقیقت، استواری و شایستگی را در بر می‌گیرد. میان «واقعیت» و «حقیقت» نیز تفاوتی ظریف وجود دارد. واقعیت چیزی است که تحقق یافته و وجود دارد، اما حقیقت افزون بر وجود، بیانگر آن چیزی است که شایسته و بایسته است.

واژه «حق» در قرآن کریم حدود ۲۸۰ بار به‌کار رفته و در معانی مختلفی همچون ذات مقدس خداوند، وعده‌های الهی، دین الهی و حقیقت استعمال شده است.

بنابراین، هنگامی که در زیارت عاشورا می‌خوانیم «بِحَقِّکُمْ»، مقصود همه حقوق و جایگاه‌هایی است که خداوند متعال برای اهل‌بیت علیهم‌السلام قرار داده است؛ از جمله:

  • حق ولایت
  • حق امامت
  • حق محبت
  • حق اطاعت
  • حق شفاعت به اذن الهی

این حقوق، ریشه در اراده و جعل الهی دارند و نشانه جایگاه بی‌بدیل اهل‌بیت علیهم‌السلام در نظام هدایت هستند.

شأن اهل‌بیت (ع) به چه معناست؟

واژه «شأن» به معنای مقام، منزلت، جایگاه و موقعیت ویژه است. این واژه تنها یک بار در قرآن کریم آمده است. آنجا که خداوند می‌فرماید:

«کُلَّ یَوْمٍ هُوَ فِی شَأْنٍ»

یعنی خداوند در هر لحظه، در تدبیر و شأنی از شئون آفرینش و ربوبیت است.

در فراز زیارت عاشورا، «الشأن الذی لکم عنده» اشاره به جایگاه بلند و منزلت ویژه‌ای دارد که اهل‌بیت علیهم‌السلام نزد پروردگار متعال دارا هستند. مقامی که از یک سو، موهبت و لطف الهی است. و از سوی دیگر، نتیجه شایستگی، طهارت، بندگی کامل، قرب الهی و کمالات بی‌نظیر آن بزرگواران است.

شناخت این مقام، زمینه‌ای برای معرفت بیشتر نسبت به اهل‌بیت علیهم‌السلام و تعمیق پیوند قلبی با آنان خواهد بود.

برترین عطای الهی برای عزاداران اهل‌بیت (ع) چیست؟

پرسش سوم، مهم‌ترین بخش این فراز است.

چرا زائر با چنین تعبیر بلندی از خداوند درخواست می‌کند:

«اَفْضَلَ ما یُعْطی مُصاباً»

یعنی برترین پاداشی که به یک مصیبت‌دیده عطا می‌شود؟

قرار گرفتن دو واژه «حق» و «شأن» در کنار یکدیگر، از لطیف‌ترین نکات این دعاست. گویی زائر ابتدا عظمت مقام اهل‌بیت علیهم‌السلام را یادآور می‌شود. و سپس با تکیه بر همین معرفت، بزرگ‌ترین درخواست ممکن را از خداوند مطرح می‌کند. درخواستی که تنها با شناخت مقام آنان معنا پیدا می‌کند.

اما این «برترین عطا» چیست؟ آیا تنها پاداش اخروی است یا حقیقتی فراتر از آن در این عبارت نهفته است؟

پاسخ این پرسش، به دلیل عمق و گستردگی مباحث معرفتی آن، نیازمند شرحی مستقل است. و ان‌شاءالله در قسمت هفدهم مجموعه «بزم عاشقان» به تبیین معنای «اَفْضَلَ ما یُعْطی مُصاباً» و آثار حقیقی مصیبت‌دیدگی برای اهل‌بیت علیهم‌السلام خواهیم پرداخت.

والسّلام علیکم و رحمة الله و برکاته

eheyat

بازدیدها: 0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *