مجموعه روضه های مکتوب ویژه ماه محرم
مجموعه روضه های مکتوب ویژه ماه محرم توسط پایگاه اطلاع رسانی هیات رزمندگان اسلام جمع آوری و منتشر شد.
مجموعه روضه های مکتوب ویژه ماه محرم و توسل به ساحت مقدس سیدالشهدا علیه السلام
اجرا شده شبِ عاشورا سال 1397 به نفس حاج میثم مطیعی
امشبی را شه دین در حرمش مهمان است
مکن ای صبح طلوع ..
عصر فردا بدنش زیر سُم اسبان است
مکن ای صبح طلوع ..
بعضی ها آمدند ، یکی گفت من عیال دارم، یکی گفت من دِین دارم اجازه بده من برم!! آقا هم به همه فرمود برید .. فقط انقدر دور بشید که صدای غریبیِ منو نشنوید! اصحاب باوفاش موندن باهاش ..
طبری نوشته آقایِ ما اصحاب رو جمع کرد، زن و بچه ش هم بودند. شروع کرد با اصحاب حرف زدن ، شب فرا رسیده از این فرصت استفاده کنید ، برید به شهرهاتون .. جا خوردند اصحاب امام حسین! (نکنه آقا داره مارو بیرون میکنه؟!!) بعد فرمود هر کدام از شما دست یکی از زن و بچه ی منو بگیره بره، اینا فقط منو میخوان! .. اگر سرِمن بالای نیزه بره با کسی کاری ندارند، شما برید!! چه حالی به اینها دست داد .. برادرهاش بلند شدند، پسرهاش، بچه های عبدالله بن جعفر، اصحابش دونه دونه صحبت کردند .. اولین کسی که بلند شد یه جمله گفت: ما برا چی تنهات بذاریم؟ برای اینکه بعد از تو زنده بمونیم؟!! خدا اون روز رو نیاره!! کی گفت این حرف رو؟ عباسش گفت …
اصحابش دونه دونه حرف زدند، خودش به بنی عقیل فرمود: شماها برید، مسلم شهید شده، کافیه برای شما .. اینها گفتند یا اباعبدالله!فَمَا یَقُولُ اَلنَّاس! مردم چی میگن؟ میگن إِنَّا تَرَكْنَا شَیْخَنَا وَ سَیِّدَنَا ..ما آقای خودمون رو تنها گذاشتیم؟ فقبح الله العیش بعدك .. زشت باد زندگی بعد از تو، خدا اون روز رو نیاره. مسلم بن اوسجه بلند شد ، سعید بن عبدالله بلند شد ، همه شون شروع کردند حرف زدن، به زینب دلداری دادند .. گفتند زینب ما نمیریم. همه شون هم میگفتند والله لا نفارقک .. ما از تو جدا نمیشیم.
حسین جان ما با گلوهامون ، با پیشونی هامون، با دست هامون از تو دفاع میکنیم، بعضی هاشون گفتند اگر اسلحه نداشته باشیم سنگ میندازیم سمت اینها ..
![مجموعه روضه های مکتوب ویژه ماه محرم](http://eheyat.com/wp-content/uploads/2019/09/80610-rozemaktoob-01.jpg)
زمزمه جانسوز و توسل به ساحت مقدس سیدالشهدا علیه السلام از مجموعه روضه های مکتوب ویژه ماه محرم
اجرا شده عاشورا سال 1397 به نفس حاج میثم مطیعی
آه ای زمین کربلا با ما مدارا کن
آوارگی تا کوفه و تا شام نزدیکه
ای خار و سنگای بیابون مهربون باشید
پاهای دخترهام کوچیکه
ای شعله میشه موی طفلی رو نسوزونی؟
وقتی که فردا تشنگی تاب از حرم میبُرد
ای حرمله وقتی گلوی اصغرو دیدی
ای کاشکی تیرت به من میخورد
آقا به شما که سه شعبه زدند! آخه روایت میگه مثل فردایی،فَأَتَاهُ سَهْمٌ مُحَدَّدٌ مَسْمُومٌ لَهُ ثَلَاثُ شُعَبٍ .. یک تیر سه شعبه ای زدند؛ مسموم!! فَوَقَعَ عَلَى قَلْبِهِ الشریف…به خواهرش چی گفت امشب؟! زینبم!….*
“فردا که سرها رفت به نیزه؛ زینب! علمدار حرم باش
دنیا شکسته بیعتش رو؛ اما تو با من هم قسم باش”
آه از غروبی که سرم رو نیزهها میره
چشمم به سوی خیمه ها و قلب من پر آه
وقتی بسوزه معجرا توو شعلهی غارت
از چشم این مردم معاذ الله
غارت کنید هرچی که میخواهید از جسمم
این: پیرهن این هم: عمامه این: عبای من
اما مبادا چشمتون به خیمه ها باشه
خیلی میترسن بچههای من
![مجموعه روضه های مکتوب ویژه ماه محرم](http://eheyat.com/wp-content/uploads/2019/09/80610-rozemaktoob-02.jpg)
زمزمه جانسوز و توسل به باب الحوائج مجموعه روضه های مکتوب ویژه ماه محرم علیه السلام
مجموعه روضه های مکتوب ویژه ماه محرم اجرا شده در شب تاسوعا سال 1397 به نفس حاج میثم مطیعی
دستی نداری تا بگیرم، از زمین پاشی
میشه دوباره باز علمدار حرم باشی؟
این بچه ها دیگه نمیخوان آب؛ تو رو میخوان
میشه براشون باز سقاشی؟
وقتی خجالت میکشی شرمنده تر میشم
سقا بدونِ دست هم سقاست باورکن
توو چشم عباسم نبینم اشک غم باشه
بی تو حسین تنهاست باور کن
دریا توو دستاته برادر
ممنون دستاتم علمدار
چشمات پر از خون شد عزیزم
دلتنگ چشماتم علمدار
دستم رو به پهلو میگیرم راه که میرم
اونچه نباید عاقبت دیدی سرم اومد
تا که نشستم پیش تو انگار حس کردم
یک لحظه بوی مادرم اومد
دیدی بهت گفتم کبوده صورتِ مادر؟
*مادرُ دیدی؟ مادر اومد علقمه؟ علقمه بوی گل یاس میاد؟
صدای مادرِ عباس میاد؟ مادرمو دیدی؟*
دیدی بهت گفتم کبوده صورتِ مادر؟
دیدی بهت گفتم که خیلی سخت راه میره؟
دیدی چقد سخته ببینی مادرت هربار
دستش رو به پهلوش میگیره؟
یازهرا ..
دریا توو دستاتِ برادر
ممنون دستاتم علمدار
چشمات پر از خون شد عزیزم
دلتنگ چشماتم علمدار
![مجموعه روضه های مکتوب ویژه ماه محرم](http://eheyat.com/wp-content/uploads/2019/09/80610-rozemaktoob-03.jpg)
قسمت_اول مجموعه روضه های مکتوب ویژه ماه محرم و توسل به باب الحوائج حضرت اباالفضل العباس علیه السلام
اجرا شده شب تاسوعا سال 1397 به نفس حاج میثم مطیعی
نه در توصیف شاعرها نه در آواز عشاقی
تو افزون تر از اندیشه فراوان تر از اغراقی
وفاداری و شیدایی علمداری و سقایی
ندارند این صفت ها جز تو دیگر هیچ مصداقی
تمام کودکان معراج را توصیف میکردند
مگر پیداست از بالای دوش تو چه آفاقی
*همه میگن رشید بودی .. بلند بالا بودی .. بچه ها یادشون می افتاد روی دوش عمو سوار می شدند .. تصور بچه ها میدونید که همین بود ، تا آخر هم همین بود ، عمویِ ما بلند بود .. چقدر خوب شد بچه ها هیچوقت کنار علقمه نیومدند …*
چنان رفتی که حتی سایه ات از رفتنت جا ماند
رکاب از هم گسست از بس برای مرگ مشتاقی
فرار از تو فراری می شود در عرصه ی میدان
چنان رفتی که بعد از آن بخوانندت هوالباقی
بدون دست می آیی و از دستت گریزانند
پر از زخمی هنوز اما برای جنگ قِبراقی
به سوی خیمه ها یا ” عُدَّتی فی شِدَّتی ” برگرد
که تو بی مشک سقایی که تو بی دست رزاقی
*تو مظهر رزاقیّت خدایی .. تو جلوه ای از رزاقیّت خدایِ متعالی .. دیگه به سمت خیمه ها یا عُدَّتی فی شِدَّتی برگرد! .. بچه ها منتظرتند .. دخترها نگرانت اند .. سکینه مضطربه .. آب نمیخوایم برگرد .. برگرد .. عمو که تو بی مشک سقایی ..*
شنیدم بغضِ بی گریه به آتش می کشد جان را
بماند باقی روضه درون سینه ام باقی
![مجموعه روضه های مکتوب ویژه ماه محرم](http://eheyat.com/wp-content/uploads/2019/09/80610-rozemaktoob-04.jpg)
قسمت_دوم مجموعه روضه های مکتوب ویژه ماه محرم و توسل به باب الحوائج حضرت اباالفضل العباس علیه السلام
اجرا شده شب تاسوعا سال 1397 به نفس حاج میثم مطیعی
شب تاسوعا رسید، دهه ی اول تموم شد، دیگه کی زنده هست سال بعد برات گریه کنه؟! یادش بخیر قبل از محرم چی میگفتیم؟!*
این اشکِ پا گرفته فقط دست گرمی است
ما گریه را برای محرم گذاشتیم ..
دهه اول داره تموم میشه .. ولی چقدر خوبه! که ما هنوز یک امید داریم ..
کنار قدم هایِ جابر،سویِ نینوا رهسپاریم
ستون هایِ این جاده را ما به شوق حرم می شماریم
شبیه رباب و سکینه برای شما بی قراریم
از این سختی و دوری راه به شوق تو باکی نداریم
فداییِ زینب ، پر از شور و عشقیم
اگر که خدا خواست ، به زودی دمشقیم
لبیک یابن الحیدر ، یابن الحیدر …
همه ی اصحاب رفتن ، دوتا برادر تو خیمه ها موندن ؛ تو تشییع همه ی شهدا کنارِ برادر بود .. حالا دیگه حسین تنها شده، نه قاسمی، نه علی اکبری، نه اصحاب باوفایی!! یه علی اصغر مونده براش، یه عبدالله مونده ، زین العابدین هم که به امر خدا بیمارِ روز عاشورا …
مرحوم مجلسی روایت کرده در بحارالانوار ، ان العباس لما رأى وحدته.. وقتی دید برادر تنها شده .. چی بهت گذشت؟ یادت کجا افتادی ای علمدار!؟ تو این خانواده روضه ی تنهایی مرسوم بوده.. شنیدی هر وقت روضه ی عباس میخونی مدینه باید بری؛ بخاری مهم ترین کتاب اهل سنته یه جمله داره: و کانَ لِعَلِی مِنَ الناسِ وَجْهٌ حَیاةَ فاطِمَة .. تا زهرا زنده بود علی بین مردم یه آبرویی داشت! فَلَما تُوُفیتْ .. وقتی زهرا از دنیا رفت ، علی تنها شد ..
وقتی دید برادر تنها شده، اومد محضر برادر یا أخی هَل مِن رُخصة؟اجازه میدی برم جوونمُ فدات کنم؟ اولین جواب امام حسین چی بود؟! فبكى الحسین بكاء شدیدا .. شروع کرد مثل ابر بهار گریه کردن، چی به این دوتا برادر گذشت؟ شروع کرد گریه کردن، عباس اجازه ی میدان گرفته بود، میخواست بره میدان بجنگه ..
عباسم، برو برا بچه ها آب بیار .. فقال الحسین: فَطلُب لِهؤلاءِ الأطفال قَلیلاً مِنَ الماء .. عباسم برو برا بچه ها آب بیار .. رسم روزگارُ ببین یه عمری خودشُ آماده کرده بود، یه عمری رزم یاد گرفته بود .. بابای مهربونش وصیت کرده بود، عباسم نکنه باشی و حسین تنها بمونه .. حالا که میخواست بره میدون، بازهم حسرت به دلش موند .. امتحان خدا رو به جان خرید؛ یه موقعی شنید : فَسَمَعَ الأطفال یُنادونَ العَطَش العَطَش .. صدای الطعشِ بچه ها بلند بود .. فركب فرسه ، سوار بر مرکب شد، و أخذ رمحه و القربة .. نیزه برداشت، مشک برداشت، وَقَصَد نَحو الفُرات رفت به سمت نحر آب.. دشمن چه میکرد؟! فأحاطَ به أربعة آلاف مِمَن كانوا مُوكِلینَ بِالفرات چهار هزار نفر موکلین فرات عباس رو احاطه کردند، بعید مبدونم تاحالا اینجا رو دقت کرده باشی، و رموه بالنبال .. چهار هزار نفر قبل از اینکه به نحر آب برسه شروع کردند یک نقطه رو زدن، همه با تیر میزدنش، بدنش رو سوراخ سوراخ کردند .. تیر بارونش کردند .. فَكَشفهم .. همه رو کنار زد و قتل منهم على ما روی ثمانین رجلا .. با همان بدن خونی هشتاد کافر رو به جهنم فرستاد.. وارد آب شد، بدن زخمی آدمِ زخمی جنگ آور هم که باشه تشنه تره..
یه نگاه به آب کرد، دست ها رو پر کرد، وَ ذَكَر عَطش الحُسین .. یاد تشنگی برادر افتاد، آب نخورد .. و ملأ القربة .. مشک رو پر از آب کرد؛ چقدر تیر به بدنش زدند ولی خوشحاله!! وَ حَملها على كِتفه الأیمن مشک روی دوش راستش انداخت وَتَوجه نَحوَ الخِیمة .. راهِ خیمه هارو در پیش گرفت..
امام زمان منو ببخش، آمدند راه رو بستند ..
![مجموعه روضه های مکتوب ویژه ماه محرم](http://eheyat.com/wp-content/uploads/2019/09/80610-rozemaktoob-05.jpg)
قسمت_پایانی مجموعه روضه های مکتوب ویژه ماه محرم و توسل به باب الحوائج حضرت اباالفضل العباس علیه السلام
اجرا شده شب تاسوعا سال 1397 به نفس حاج میثم مطیعی
فقطعوا علیه الطَریق و أَحاطوا به مِن كل جانب .. نزدیک به همین تعبیر برای برادرش هم هست، و أحاطوا به .. دورش رو گرفتن ، فاصله ها نزدیک تر شد، ریختند دور و برش، فَحارَبَهم .. شروع کرد جنگیدن ، جونی در بدن نداشت اما قول که داده بود!! .. انقدر بهش تیر و نیزه زدند عباس ضعیف شد .. اما می تاخت، دشمن رو کنار میزد، فجاءه سَهم فأصاب القربة … یک وقت یه تیری آمد به مشک اصابت کرد .. و أریق ماؤها ..
آب ریخت .. آبرو ریخت ..
امان که مشک تهی آبروی من را ریخت
من از خجالتِ لبهای تشنه آب شدم
آقا، آقا تو شرمنده نباش، “درمانده آب بود که بر خاک مانده بود/ سقا که از وظیفه ی خود دست برنداشت…”
بمیرم برات، مادر برات بمیره، وقتی آب روی زمین ریخت عباس چه کرد؟! فوقف العباس متحیرا سر جاش ایستاد، با یه حالت سرگردونی ایستاد، بیچاره شدم، شرمنده شدم، آبروم جلو رباب رفت!! ای وای علی اصغر، صدای شما بچه ها هنوز تو گوش عباسه*
ای عمو آب چه شد ، دُر نایاب چه شد
آب آب تشنگان زد آتشم، خجلت از سقاییِ خود میکشم
کاش از اول نام من سقا نبود، یا در این دشتِ بلا دریا نبود
اسب رو نگه داشت، نمیدونست چه کنه!! اما دشمنش میدونست، هدفِ ایستاده زدنش راحتتره، دقیق تره، مثل برادرش..
ثم جاءه سهم آخر.. یک تیر دیگه آمد، یه خصوصیت هایی داشت؛ فأصاب صدره تیر به سینه ی مبارکش اصابت کرد، فانقلب عن فرسهروی زمین افتاد، ای وای، بدون دست کسی که تنش پر از تیر است/ خدا کند زبلندی فقط زمین نخورد.. این تیر آخر خیلی اذیتش کرد، بدجوری زمین زدش، چرا؟ به سینه داشت تیری و زِ اسبش تا زمین افتاد دوباره تیر با شدت به قلب او فرو می رفت
میدو ید دست راست و چپش رو زدند، اما این همه ی ماجرا نبود، وقتی روی زمین افتاد و صاح إلى أخیه الحسین أدركنی، به دادم برس!
حسین آمد، فلما أتاه رآه صریعا وقتی آمد برادر رو افتاده دید، چه منظره ای دید حسین بن علی؟! وقتی برادر روبا اون حالت دید شروع کرد گریه کردن.. فقتلوه کذلک بین الفرات و السرادق، عباس رو بین فرات و خیمه ها کشتن، اما این همه ماجرا نبود!! و قطعوا یدیه و رجلیه حنقا علیه، از روی بغض و کینه دورش جمع شدند؛ ببین! وقتی عباس روی زمین افتاده، وقتی کشتنش، وقتی عباس جان داده، میگه و قطعوا یدیه و رجلیه؛ اگر من اشتباه میفهمم به من بگو.. یعنی چی؟!! یعنی این قطع کردن دست ها فرق میکنه، یعنی یکبار تو حرکت دست هاشو قطع کردند.. وقتی روی زمین افتاد دیگه دستِ جنگیدن نداشت! یعنی تا حسین برسه کفتارها اومدند جمع شدند دور بدنش؛ احتمالا اول غارتش کردند، زره رو یکی برداشت، کلاه خودِ شکسته رو یکی برداشت، یکی بیرق رو برد، یکی نیزه رو برد، یکی پیراهنش رو برد، برهنه ش کردند، نشستند بالای سرش شروع کردند به دریدن تنش؛ سر فرصت، بدون عجله، بدون جنگ! یک عده دست هاشو دوباره بریدند، قطعه قطعه کردند.. یک عده گفتند این چه پاهای رشیدی داره!! رفتند سراغ پاهاش!! آقا بریدند، قطعه قطعه کردند.. وقتی حسین این منظره رو دید؛ الآنَ اِنْكَسَرَ ظَهْرِی دیگه کمرمو شکست..
پایگاه اطلاع رسانی هیات رزمندگان اسلام
Views: 1384