خطوط قرمز مناظره های انتخاباتی چیست؟
هیات: میزگرد «موج وارونه» با موضوع «باید ها و خطوط قرمز مناظرات انتخاباتی» با مشارکت خبرگزاری فارس و رادیو گفت و گو برگزار شد. در این میزگرد دکتر حسین مطلبی مدرس دانشگاه و پژوهشگر حوزه رسانه و محمد لسانی کارشناس و مدرس سواد رسانه ای حضور داشتند که متن آن در ادامه می آید:
** آقای دکتر مطلبی «باید ها و خطوط قرمز مناظرات انتخاباتی» اساسا چه هستند؟
مطلبی: بهتر است از این نقطه شروع کنیم که اصلا مناظره چیست؟ در واقع کارکرد مناظره برای ما چیست؟ دو نظریه رقیب وجود دارند به نوعی یک نظریه مبنایش بر این است که مناظره را میدان مبارزه می داند و در واقع کاندیداها یا طرفین گفتوگو برای تسلط و نشان دادن پیروز بودن خودشان به طرف مقابل کنار هم می نشینند و با همدیگر رقابت می کنند.
یک نظریه دیگر در مقابل آن وجود دارد که در واقع میدان مناظره را مجرایی برای مشخص شدن حقیقت می داند. تفاوت این دو در واقع نشان دهنده نوع نگاه ما به اصل مناظره خواهد بود. در باب مناظره ما دو نکته اساسی را باید مد نظر داشته باشیم.
اگر به تعریف هر کدام از این ها دقت کنیم که آیا میدان مبارزه میدانیم یا اینکه مجرایی برای مشخص شدن حقیقت راحت مخاطب ما بگوید که نه من به دنبال واقعاً کشف حقیقت هستم از مناظره اما نوع نگاه حقیقی ما به مسئله بعضاً متفاوت از این است چه در داخل کشور خودمان در واقع در مناظراتی که در باب ریاست جمهوری برگزار شد این را می دیدیم کاندیدا سعی می کردند به حریف خودشان با ابزارهای مختلف فائق بیایند. چه این که در خارج از کشور نمونه اش همین مناظراتی که در ایالات متحده آمریکا دیدیم و خب نشانه بارزی از تلاش برای فائق آمدن بر کاندیدای رقیب بود که خب بی اخلاقی انواع ابزارهای مختلف را به کار بردن در داخلش دیدیم. میخواهم بگویم اگر که ما این تعریف دقیق را از همان ابتدا مشخص کنیم که اگر به دنبال مشخص شدن حقیقت هستیم در مناظره این را مبنا قرار دهیم آن وقت میتوانیم خیلی راحت برسیم به دو نکته که ما در مناظره در واقع چه چیزی را باید رعایت کنیم. اول از همه مسئله این است که چه از سمت خود کاندیداها چه از سمت مردم مسئله حق مداری را مسئله مبنایی بگیرند ما در روایاتمان هم مسئله حق مداری را بسیار زیاد مورد تاکید داریم روایت مشهور از حضرت امیر است که قل الحق ولو علیه نفسک حق را بگویید هر چند به ضرر خودتان باشد جالب است که من این روایت را بررسی کردم ما از چند معصومه دیگر مشابه با عبارات نزدیک به این را داریم خب این چه چیزی را به ما میدهد یکی اینکه خود کاندیداها باید حواسشان باشد که در هر صورت حق را بگویند. آن چیزی که از این هم مهمتر است این است که مردم نگاه کنند کدام کاندیدا به دنبال حق گویی است نه به دنبال پیروزی بر مخاطب خودش. این در واقع یک اصل اساسی است دوم اینکه مسئله رعایت اخلاق اینکه خب کدام کاندیدای ما اخلاق را رعایت میکند مثالش را هم عرض میکنم کسی که در مناظره از تمسخر استفاده نمیکند یا مثلاً بی ادبی نمیکند پارازیت ایجاد نمیکند در گفتههای طرف مقابلش چیزهایی است که ما می گوییم.اگر این دو را در مجموعه اخلاقمداری کسی رعایت کند چه از سمت کاندیداها به عنوان یک نکته اساسی که خودشان باید در مناظره رعایت بکنند چه از سمت مخاطبین که دقت بکنند کدام کاندیدا ها این ها را رعایت میکند کاندیدایی که اخلاقمدار نیست و نکات اخلاقی را رعایت نمیکند طبیعتاً نسبت به عموم جامعه که بعداً قرار است ریاست آن ها را بر عهده بگیرد اصول اخلاقی را هم رعایت نخواهد کرد و از بیرون تاثیرپذیری خواهد گرفت و هم عامل درونی که اجازه نخواهد داد آن نفع مردم را رعایت بکند. اگر نفع مردم و حق را در یک مناظره ساده نمیتواند رعایت بکند فردا هم به خاطر به دست آوردن منافع خودش نشان دادن قدرت خودش مرکب قدرت در جامعه طبیعتاً به هر اقدام دیگری می تواند دست بزند.
** آقای لسانی الان مثلا رسانه ای می آید یک فضایی را برای انتخابات فراهم میکند برای مناظره ها کاندیدها را دعوت می کند حالا کاندیدا ممکن است بعضا رفتارهای ناشایستی داشته باشند بی اخلاقی های پیش بیاید یا مقداری تمسخر داشته باشند یا نداشته باشند می خواهم ببینم در این ادب رسانهای وظیفه رسانه برای مخاطب چیست؟ باید عینا همین را منتقل کند به مخاطب و مخاطب را رها کند که خودش تصمیم بگیرد یا اینکه نه باید یک ساز و کار و شکلی به آن بدهد.
لسانی: از نظر من لزوما گفتن حق محور مناظرات نیست چون مردم دنبال کنشگر سیاسی برای حل مسائل و مشکلات خودشان هستند یعنی پایه ای که این کنشگر بتواند به اقدام دست بزند این است که حق گو باشد حق طلب باشد اما حداکثر آن این نیست حداکثر این است که برود به سمت اینکه تیم مورد نظرش چه کسانی هستند نگاهش به آرایش موضوعات و مسائل کشور چیست؟ یک دودستگی در اینجا وجود دارد دسته اول منطق کاندیداها و دسته دوم کنش کاندیداها. در منطق کاندیداها مهم است که او مسائل را چه چیزهایی می بیند و راه حلش برای مسائل چیست؟ در دسته منطق کاندیدا ها چه مسائلی روی میز است ؟دوم راه حل هر مسئله چیست؟ در حوزه بعدی گفتم کنش کاندیداها اول باید بیاید بگوید چه پیشینهای داشته بک گراند یا سابقه آن کاندیدا چه بوده است در مناصب اجرایی توفیقاتی که داشته تجربهای که داشته و دوم بحث مهم تشکیلات کاندیداها است که فکر میکنم ما بالغ بر ۴۰۰ هزار مدیریت در سطوح عالی تا دانی خودش داریم ۴۰۰ هزار مدیریت لازم نیست هر نفر به عنوان رئیس جمهور می آید همه این تعداد را مدیر داشته باشد اما قطعاً در سطح معاونین خودش در سطح وزرای خودش باید داشته باشد. روسای جمهوری داشتیم که رفتند دست به دامن احزاب و گروههای مختلف شدند که بیا دولت ما را بچین. باید تیم داشته باشد چرا که وقتی رفت به یک حزب دست دراز کرد پنج تا وزیر گرفت آن پنج وزیر فیش شان دست رییس جمهور نیست و از جای دیگر دارد هدایت میشود این جا است که یکباره میبینیم اتفاقاتی ممکن است در داخل کابینه بیفتد.
نکته دوم که شما اشاره کردید و سوال تان راجع به وظیفه رسانه بود ما یک وظیفه سنتی رسانه داریم که برگرفته از نگاه وحیانی الهی است که این رسانه عملا رسانه مکلف و موظف به صحت خروجی خودش است آن چیزی که دارد پخش می کند در قبال آن مسئول است خب من اعتقاد دارم امروزه به واسطه اتفاق بروتکست و لایو همزمان شرایط خیلی سخت است. این نافی مسئولیت رسانه نیست می خواهم بگویم رسانه آن چیزی که به نظر من رفع تکلیف از او می کند ریل گذاری برای محتواهایی است که به صورت لایو از آن دارد منتشر میشود.
بحث ما راجع به انتخابات است راجع به مناظرات صحبت میکنیم. اگر رسانه به مردم و نامزدها بگوید ما پنج اصل داریم ارجاع به آمار نشود مگر اینکه آمار از مجاری قانونی خودش باشد در تایید خودتان در نفی رقیب دستتان آزاد است در جهت و روش آن میتوانید آن را نفی کنید. اما جایی که به تحقیر و تمسخر نرسد ما یک هیات منصفه هم داریم هیئت منصفه میتواند از پیامک های مردمی انتخاب شود و بعد از مناظرات اتفاقاتی که میافتد هیئت منصفه راجع به هر کاندیدا نظر بدهد که آیا این ریل گذاری رعایت شد یا نشد به واسطه چه؟ تا الان از آنتن صدا و سیما نکاتی در مناظره ها گفته شده بعد از آن همیشه جنگ و دعوا بوده است که وقتی بدهند به آن نفر رقیبی که ضد او صحبت شده کار سختی هم هست بر چه اساسی چه کسانی میگویند براو هجمه شده و چرا هجمه شده اول آن را چه کسی تشخیص داده است یک گونهای گویا اتاقی در پشت سر قرار گرفته که قطعاً کاندیداها و مشاورین رسانه آنها هستند. اما آنجا مردم حاضر نیستند لذا ریل گذاری برای مناظره است لایو به واسطه اینکه یک کمیته مانندی این را بررسی کنند که نماینده نامزدها در آن قرار دارند. به هر حال یک داستان میشود که به نظر من سر و تهی ندارد یعنی وارد این فضا بخواهیم بشویم که ما آنتن را کنترل کنیم آن هم در سطح کسانی که اینها ادعای هدایت دولت را دارند میخواهند دولت را در دست بگیرند . من فکر میکنم بهترین روش همین است ما پای مردم را به قضاوت وارزیابی باز کنیم و این کمیته های مردمی بعداز هر مناظره بیایند و اعلام بکنند یا هیئت منصفه برنامه مناظره دو بخش دارد. بخش نامزدها بخش هیئت منصفه که راجع به هر کدام از افرادی که نشستند و راجع به این موارد مثلاً اینجا تحقیر بود یا نبود این جا آمار داده شد یا نشد که کارش هم کار سختی نیست که امروزه ما کسانی را داریم که فکت چکر به آنها گفته می شود فکت چکر کسانی هستند که صحت سنجی میکنند یعنی شما یک اشاره می کنید مثلاً ۱۱ درصد نرخ بیکاری است صحت سنجی در آنجا می گوید مثلا این نرخ ۱۳ درصد درست است شما کم گفتید نامزد محترم به تک تک این موارد بالا و پایینش را بررسی می کند. فکت چکر کار ساده ای است در بعضی از برنامههای تلویزیونی دیده بودم که این را زیر نویس میکنند و اطلاع می دهند الگوهای ابداعی داریم و الگوهای جهانی بعضی در الگوهای ابداعی میگویند این بشود آن بشود در الگوهای جهانی در ایالات متحده دیدیم اولا اخبار مربوط به مناظره قرار شد ۶ رسانه این را پوشش بدهند و دوم اتفاق افتاد همه اینها اولین کاری که کردند بخش راستیآزمایی را اضافه کردند و آوردند دانه دانه منتشر کردند کدام نامزد آمار اشتباه داده و گفته اش درست بوده یا نه لذا در این فضا به نظر میرسد که ما یک تجربه جهانی رو به روی خودمان داریم با یک تجربه ایرانی که میتوانیم به آن برسیم کار عجیبی نیست و می خواهم بگویم اگر این هیئت منصفه ی مردمی نباشد یا باید کار را ببریم در تاریکخانه که مشاورین رسانه نامزدها آنجا با هم زد و خورد کنند یا ببریم به سمت این که مداخله یک ناظر پخشی که بگویند برو آنتن را بگیر این کار را بکن آن کار را بکن باز داستان خودش را دارد رسانه نمی تواند قاضی باشد.
** از طرف شما یک پیشنهادی است که یک هیات منصفه ی مردمی برای مناظره ها باشد که یک طوری جمع بندی کنند و اگر اشکالی دارد اشکالات را بگویند. آقای دکتر مطلبی یک سوالی که می خواستم بپرسم در مورد این است که بعضاً در مناظرات انتخاباتی در سال گذشته ما دیدیم که کاندیدهای یکسری وعدههایی میدهند یکسری صحبت هایی می کنند که به محض اینکه آن فرد انتخاب میشود به عنوان رئیسجمهور حالا یا وعده ها یادش می رود و کلا سرنوشت وعده ها را مردم نمی دانند مخاطب چکار بکند که بتواند به انتخاب درست برسد که رئیس جمهوری که انتخاب میشود وعده هایش را محقق کند؟
مطلبی: ما الان در مورد عصر رسانه صحبت میکنیم رسانه نباید تفکیک شود ما نباید بگوییم که صرفاً رسانه تلویزیون صدا و سیما رسانه شبکه اجتماعی و اقسام مختلف رسانه اتفاقی که الان میتواند بیفتد این است که ماخیلی از کارکردهای تو در توی این ها را کنار هم باید داشته باشیم اگر در یک مناظره تلویزیونی اتفاق میافتد پیامی منتقل میشود به مخاطبین خودش از ابزارهای جانبی مثل صحت سنج ها صرفاً الزاماً به این صورت نیست که به صورت زنده صحت سنجی کنند و هر جا که گفته شده همان لحظه ببیند درست است یا نه.
خب این پیامی که منتقل می شود از طرف یک مخاطب حالا بعد از مناظره بعد از گفت و گو حالا ناظر خودشان می آیند دوباره صحبت می کنند بعدا سایت هایی هستند که میتوانند بیایند به موازات این ها را بررسی کنند که خب الان این مناظره انجام شد این پیام منتقل شد این گزاره که در این مناظره مطرح شد فلان سایت بررسی میکند و در واقع آن سایت گزینه های مطرح شده در این مناظره را حالا چه به لحاظ در واقع نظرسنجی مردمی هم در مورد آن استفاده کنیم چه حالا آن چیزی که بحث فکت چکر ها هستند فکت چک میکنند و میآیند میگویند که برای ما این اطلاعات درست است یا نه چه اشکال دارد صحت سنج مرتبط با هر گروه سیاسی بیایند اطلاعات مرتبط با آن را بررسی کنند چیزی است که این بحث به صورت حاکمیتی میتواند برگزار شود یعنی ما باید نهادهای حاکمیتی مسئول این کار داشته باشیم در کشور ما متاسفانه وجود ندارد یعنی ما در حوزه صحت سنجی حالا یک چیزی در حد یک سایت است که به صورت مردم نهاد دارد این کار را میکند اما واقعاً چند لایه میتواند داشته باشد چه لایه حاکمیتی داشته باشد چه مردم نهاد داشته باشد میخواهم بگویم اگر این بحث به صورت سیاسی هم توسط صحت سنج فلان گروه و صحت سنج گروه مقابلش هم وجود داشته باشد اشکال ندارد اما وقتی برگردیم به آن سوال که شما فرمودید در مورد اینکه کاندیدا می آیند و عدهای را میدهند و این وعده ها رها می شود چه اتفاقی در مقابلش می توانیم رقم بزنیم که خوب ببینید من می خواهم بگویم در چند سطح باید این کار انجام شود سطح حاکمیتی است که الان نمیکنیم این است اینکه از کاندیدها برنامه بگیریم بیایم از ایشان بخواهیم که تو چه کاری می خواهی انجام دهی ۴ سال آینده با یک گام های مشخص من الان بگویم که سه سال آینده این نقطه خواهم بود سال چهارم انتهای دولتم این نقطه خواهم بود که به نظر من در سطح حاکمیتی باید انجام شود ما الان یکسری شعار انتخاباتی میبینیم که هیچ کجا ثبت نمیشود و دعده هایی که داده میشود و میگویند فلان رونق اقتصادی را ایجاد میکنیم حرفهایی میزنند که فقط در مناظره شنیده میشود و بس و بعد زیر حرف خودش میزند و این کاری که در سطح حاکمیتی باید انجام شود درسطح همان نهادهای مردم نهاد که بیایند اینها را بگیرند و بررسی کنند در آینده و ثبت شدنش مهم است و یک سطح هم سطح رسانه است همین الان درسطح رسانهها پیگیری اش را نمیبینیم رسانهها وظیفه خودشان نمی بینند که در واقع بعدا پیگیری این مسائل باشند و باید در بحث سواد رسانه ای روی خود مردم هم کار کنیم نسبت به اینکه کاندیدا حرفهایی که میزنند دقیقا مسئول اجرای این حرف است برمی گردد به همان حرف گزارههای ابتدایی بنده که در واقع ما مناظرات انتخاباتی گفت و گفت و گو های انتخاباتی را میدان رقابت نمی بینیم میدان ارائه برنامهها میدانیم که بعداً در قبالش از فرد استنساخ میکنیم که کدام انجام داده و کدام را انجام نداده است.
![](http://eheyat.com/wp-content/uploads/2021/06/14000324eheyat-mojvarone2.jpg)
** آقای لسانی پیرامون حضور رسانه معاند در زمان مناظره های انتخاباتی سوالی دارم خیلی از این رسانه ها میآیند و پروپاگاندا های عجیبی بعد از اولین مناظره انتخاباتی ریاست جمهوری برگزار میکنند که یک حس یاس و ناامیدی را به مردم منتقل میکنند وما به عنوان رسانه چه کار باید بکنیم که در واقع هدف آن ها را خنثی کنیم و از طرف دیگر به جامعه امیدبخشی کنیم؟
لسانی: در حوزه انتخابات مسئله مهمی که وجود دارد این است که به هر حال یک کارزار دو طرفه است بازیگران و کنشگران درون حاکمیتی دارد که آن کنشگران میشوند ستادهای رسانهای و کمیتههای رسانهای نامزدها اینها بازیگران درون حاکمیتی هستند یک سطح بازیگران حاکمیتی دارند که میشود رسانه های ملی و سردمدار این رسانهها هم خود سازمان صدا و سیما است که یک بازیگران در سطح حاکمیتی و ملی است و مهمتر یک بازیگرانی دارد فراملی که این بازیگران فراملی آن بنگاههای خبرپراکنی هستند که کارشان تولید و نشر اخبار است اما در چند سال گذشته به واسطه حضور رسانههای خرد یا میکرو مدیا ما شاهد این هستیم که گونهای از تبلیغات که به آن تکنولوژی اخبار جعلی میگویند وارد حوزه رسانه ها شده به این معنی درگیر اغتشاش اطلاعاتی هستیم اغتشاش اطلاعاتی برای آن زمان است که عملاً آن سرویس ها و منابع اصلی دچار اختلال می شوند از چه چیز ایجاد میشود؟ از عملا اطلاعات ریزی که دارد دست به دست میشود و از شبکه اجتماعی به رسانههای اصلی میرسد ما موارد متعدد داشتیم که رسانههای اصلی ما خبرگزاریهای ما بر اساس اینکه خانم خبرنگار آقای خبرنگار چه دستش رسیده روی گوشی اش یا شبکه اجتماعی خانوادگی یا همکاران چه دیده است میآید و خبری را در رسانه ی خودش منتشر میکند من در حوزه اجتماعی می گویم حوزه های سیاسی که فراوان است حوزههای اجتماعی شما فرض کنید همین بحث نهنگ آبی بپدر و مادرها همه به لرزه افتاده بودند که چه شده یک مسئلهای که ۲۰۱۳ در روسیه در یک پیام رسان بوده آمد به عنوان چالش خودکشی بازی نهنگ آبی هفت هشت سال بعد در کشور ما مطرح شد که وجود خارجی نداشت یعنی یک گیم نیست برای همین شما میبینید که بخشهای خبری ما روزنامههای ما اینها درگیر شدند حتی وزیر ما آمد اعلام موضع کرد که من از آینده فرزندان میترسم این فیک نیوز ها و اخبار جعلی که ناشی از تز اغتشاش اطلاعاتی است که این اغتشاش اطلاعاتی می رود به سمت اینکه حاکمیت ها بر ضد هم از این استفاده کنند آب را گلآلود کنند برای همین سمت و سوی گفتاری نامزدها سمت و سوی رقابتها یک باره به هم میریزد بازیگر های درون حاکمیتی با رسانههای فرا حاکمیتی دست به دست هم می دهند درز اطلاعات با آنها میدهند و برنامهریزیها و توطئه های چند لایه اتفاق میافتد به نظر من زمین بازی خیلی عوض شده است رسانههای خرد نقش آفرین شدند اغتشاش اطلاعات به معنای تولید اخبار جعلی است یک وقتی است که سوء تفاهم است اینجاست که ما میگوییم که خطای محتوایی اتفاق افتاده است یک وقت است نه راهبرد محتوایی این است که شما بیایید سرمایهگذاری برای تولید اخبار جعلی یا فیک کنید. اینجا یک بازی چند لایه داریم ما نقش آفرینان حاکمیتی داریم نقش آفرینان حاکمیتی باید هویت مند بکنند اطلاعات را هویت مند کردن اطلاعات یعنی مشخص شود که این اطلاعات را چه کسی دارد منتشر میکند در کشور ما این مسائل مطرح میشود خیلی و داد افغان ها بالا میرود در خود ایالات متحده همه اینها طرحهای شناسایی کاربران بسته به آن دارد اجرا می شود اگر فلان نفر در منزل خودش به سایت اینترنتی وصل شود می آید محتوای مستهجن مثلاً زیر ۱۸ سال می بینیم افبیآی آلارمش بالا می آید شما شناسایی شدید و داری جرم می کنی چون زیر ۱۸ سال هستید بحثهای مربوط به تولید و انتشار و حتی رویت و دیدن این محتوا ممنوع است و افبیآی وارد عمل میشود در آن خانه و وسط سرچ یک فرد اما شما نگاه می کنید در سطح کشور ما حوزه های حاکمیتی همیشه حوزه است که دولت سعی میکند از آن عدول کند چون اول دعواست دولت ها هم به یک دوره چهار ساله فکر میکنند که برود تاییدش را بگیرد دوره ریاست جمهوری شان بخواهد ۸ ساله شود برای همین یک دستگاه یا فضایی را ما نیاز داریم که راهبردهای درازمدت را بچیند برای هویت مند کردن اطلاعات از یک طرف و از طرف دیگر وقتی ما در شبکه ملی اطلاعات باشیم حذف اطلاعاتی که اینها اطلاعات گمراه کننده است مثلاً من این را داشتم نگاه میکردم وقتی که پدر و مادر یک محتوای ناسالم میبیند این محتوا را گزارش می دهند وقتی گزارش در سیستم ثبت شود در ژاپن آلارم میرود به دو قسمت متفاوت یکی به قسمت پلیس تبادل فضای مجازی شان می رود مثل پلیس فتای ما دومی به دنیای سنتر میرود برای حذف محتوا یعنی یک چرخه ای داریم که محتوای عملاً فیک و محتوای جعلی عملاً دست به دست شود نشود ما امروز بعضی چیزها که در شبکه اجتماعی می فرستند و دست من می رسد و نگاه می کنم مثلا میروم سرچ می کنم می بینم که این محتوا۶ سال پیش هم یک بار آمده هنوز که هنوز است محتوایی که دارد منتشر میشود مثل گوی غلطان است سه بار در طول چهار سال به شما میرسد این اساس مشکلاتی است که ما داریم یعنی محتوای فیک شده محتوای درگردش از طرف دیگر در سوال درستمان و جواب به این هم هیچ منبع درست و حسابی نداریم برخورد ما در لایه ی آگاهی سازی است مشت طرف را باز کند که این اطلاعات درست و دقیق نیست اما در لایه برخورد ما ضعف جدی داریم.
مطلبی: این مباحث مرتبط با دخالت خارجی در انتخابات از چه زمانی خیلی زیاد مطرح شده از انتخابات ۲۰۱۶ آمریکا و بحثهایی که در باب دخالت روسیه در انتخابات آمریکا اتفاق افتاد خیلی از اینها پر رنگ مطرح کردند چرا به این صورت پر رنگ مطرح شد ؟ اولا سطح این دخالتهای ادعایی در چه حدی بوده است ؟ من کتابی را مطالعه میکردم اخیرا کتاب رسانه های اجتماعی و دموکراسی کتاب ۲۰۲۰ دانشگاه کمبریج آمریکا. سطح این دخالت را بررسی میکند وقتی این را بررسی میکنیم میبینیم که حتی بیشترین میزان ادعای دخالت آنقدر بزرگ نیست بعد از طرفی آنها از کجا توانستند حداقل این چنین مواردی را بررسی کنند چون پلتفرم دست خودشان است سکو دست خودشان است میگویند ما در واقع چه فیس بوک باشد چه توییتر باشد داریم می بینیم که دارند دخالت میکند گزارههایی را پیدا میکنیم و آن در واقع داریم بررسی می کنیم در مورد کشور ما چطور است؟ ما واقعاً یک رها شدگی در فضای مجازی داریم که دست ما نیست اما الان نمیتوانیم در مورد هجمه دخالتهای خارجی در انتخابات صحبت کنیم خیلی راحت یک سکوی بیگانه در کشور ما حاکم است دارد فعالیت می کند و تصمیم میگیرد ما چطور میخواهیم مالکیت کنیم روی سکوی خارجی باید برویم به سمتی که فضا را دست خودمان بگیریم.
** مثلا اینترنت ملی داشته باشیم برنامه کاربردی داشته باشیم که همه چیز دست خودمان باشد.
مطلبی: بله ما در سطح تفکر در مورد این مسئله مشکل داشتیم ما معاون وزیری داشتیم چند سال اخیر در کشور که حتی حرکت به این سمت را مسخره می کرد و می گفت چرا باید برویم به سمت پلتفرم بومی. برای ما محتوا مهم است دقت نکرده است که خبر آن پلتفرم است که بستر انتشار محتواست و آن برای شما تصمیم می گیرد. مصداق بارزش هم این اتفاق خاصی است که در مورد شهید حاج قاسم سلیمانی افتاد به راحتی هر محتوایی که در این حوزه میآمد را پاک میکرد. میبینیم انواع محتوای کذب و در واقع ساختگی را تولید میکنند کاملاً هم در این بستر دارد می چرخد و ما هیچ اعمال مدیریت روی آن نمیتوانیم داشته باشیم.
منبع: فارس
Views: 270