شعر شهادت امام هادی؛ذکر ما علی الدّوام ، گریه های بی صداست
گفت:« سُرّ من رَای»، ترجمان «سامرا»ست
من ولی دلم گرفت…این حرم چه آشناست
چون نجف ، شکوهمند ،چون مدینه رازدار
داستان آن ولی داستان کربلاست…
ماهِ تا ابد تمام! السلام یا امام!
ذکر ما علی الدّوام ، گریه های بی صداست
آنچه بر زبان ماست ، نام مهربان توست
آنچه بر زبان توست ، اسم اعظم خداست
از زمان کودکی، در پی ات دویده ایم
از همه شنیده ایم، گرد راه تو شفاست
باغ هایی از بهشت ، گوشه ی عبای توست
این عبای مصطفی، این عبای مرتضاست
مجلس شراب را چشم تو به هم زده ست
چشم تو هنوز هم ، مستی مدام ماست
ما شهید می شویم، روسپید می شویم
روزگار، بی وفا … عاشق تو باوفاست
ای هدایت نجیب! آسمانی غریب!
مضطریم و منتظر ، یادگار تو کجاست؟
شاعر:میلاد عرفانپور
پایگاه اطلاع رسانی هیات رزمندگان اسلام
Views: 0