حمله آمریکا به ونزوئلا؛ تصاحب نفت و بازگشت سیاست‌های استعماری ترامپ

بامداد شنبه ۱۳ دی‌ماه، صدای انفجارهای متعدد در کاراکاس، پایتخت ونزوئلا، مردم را بیدار کرد. حمله گسترده هوایی آمریکا و دستگیری «نیکلاس مادورو» و همسرش، نه تنها استقلال این کشور را تهدید کرد. بلکه نمادی از بازگشت آشکار سیاست‌های استعماری قرن نوزدهم بود. واشنگتن این اقدام را «عملیات مبارزه با مواد مخدر» نامید. اما واقعیت آن بود که این عملیات بخشی از سند امنیت ملی ترامپ ۲۰۲۵ برای کنترل ژئوپلیتیکی آمریکای لاتین و تصاحب بزرگ‌ترین ذخایر نفتی جهان بود.

انگیزه‌های واقعی حمله آمریکا به ونزوئلا

روایت رسمی دولت آمریکا، مقابله با قاچاق مواد مخدر است. اما اظهارات «الکساندریا اوکاسیو کورتز» نماینده دموکرات کنگره نشان داد که هدف واقعی، تغییر نظام سیاسی ونزوئلا و تسلط بر منابع نفتی آن است. این کشور دارای بزرگ‌ترین ذخایر نفت جهان با حدود ۳۰۴ میلیارد بشکه است. که عمدتاً در کمربند اورینوکو قرار دارد.

تحریم‌ها و فشارهای اقتصادی پیشین نتوانست مادورو را از قدرت برکنار کند. بنابراین ترامپ مستقیماً وارد عمل شد تا منابع نفتی را تصاحب کند. تحلیلگران روس نیز هشدار دادند که «مدل عراق» در حال اجرا بر ونزوئلاست. ابتدا با بهانه امنیتی حمله می‌شود، سپس دولت سرنگون و منابع طبیعی غارت می‌شوند.

دکترین مونرو و پایان ظاهرسازی دموکراسی

سناتور جمهوری‌خواه «لیندسی گراهام» تصریح کرد که این عملیات، جان تازه‌ای به دکترین مونرو داده است؛ دکترینی که نیمکره غربی را حیاط خلوت آمریکا می‌داند و هر کشوری که استقلال خود را حفظ کند، با تهدید مواجه خواهد شد. حمله به ونزوئلا نشان داد که دولت ترامپ دیگر حتی تلاش نمی‌کند تا احترام به حاکمیت ملی کشورها را حفظ کند و دموکراسی بهانه‌ای برای سلطه اقتصادی و نظامی شده است.

سند امنیت ملی ترامپ ۲۰۲۵؛ نقشه راه سلطه بر آمریکای لاتین

سند امنیت ملی ترامپ ۲۰۲۵، چارچوب استراتژیک حمله به ونزوئلا را مشخص کرده است. این سند با صراحت اعلام می‌کند که نیمکره غربی متعلق به آمریکا است و کشورهایی که با چین یا روسیه روابط نزدیک داشته باشند، هدف بالقوه مداخلات نظامی هستند. برخلاف نسخه ۲۰۱۷ که به «رقابت قدرت‌های بزرگ» اشاره داشت، سند جدید تنها بر «سلطه اقتصادی و نظامی» تأکید دارد و دموکراسی و حقوق بشر بهانه‌ای برای مداخلات نیستند.

سند همچنین شراکت‌های امنیتی، فروش تسلیحات و مانورهای مشترک با کشورهای منطقه را به عنوان ابزار تثبیت سلطه معرفی کرده و به طور غیرمستقیم کشورهای هم‌جوار ونزوئلا، از جمله کوبا، نیکاراگوئه و بولیوی، را هدف بعدی احتمالی آمریکا قرار داده است.

تبعات حقوقی و بین‌المللی حمله آمریکا

حمله آمریکا به ونزوئلا نقض صریح منشور سازمان ملل و اصول حقوق بین‌الملل است. ماده ۲ منشور استفاده از زور علیه تمامیت ارضی یا استقلال سیاسی کشورها را ممنوع کرده است. با این حال، واشنگتن بدون هیچ توجیه بین‌المللی، اقدام به دستگیری رئیس‌جمهور منتخب و حمله نظامی کرد. این روند شبیه مداخلات آمریکا در عراق ۲۰۰۳ و پاناما ۱۹۸۹ است که انگیزه اصلی آن تصاحب منابع طبیعی و موقعیت ژئوپلیتیک کشورها بود، نه مبارزه با تروریسم یا مواد مخدر.

نتیجه‌گیری؛ ونزوئلا در مسیر بحران

دولت ونزوئلا تأکید کرده است که مردم و دولت مشروع این کشور، بیش از ۲۰۰ سال استقلال را حفظ کرده و اکنون نیز برای دفاع از حاکمیت خود مقاومت خواهند کرد. واقعیت تلخ این است که آمریکا دیگر حتی تلاش نمی‌کند تجاوزات خود را پنهان کند. و سیاست‌هایش در آمریکای لاتین، نتیجه‌ای جز بی‌ثباتی، خشونت و فقر نداشته است. حمله به ونزوئلا، نمونه‌ای دیگر از جنگ‌های استعماری مدرن است که هدف آن منابع و قدرت، نه آزادی و دموکراسی است.

منبع: خبرگزاری مهر

eheyat

بازدیدها: 1