ای سینه ی مجروح ما مجروح طول غیبتت / در بعثت جدت همه چشم انتظار بعثتت
خورشید مکه کی رسد صبح طلوع نهضتت / بت های عالم بشکند با دست عزم و همتت
![](http://www.sibtayn.com/fa/images/stories/monasebat/peyabar/04.jpg)
بعثت شیعه ز آغاز غدیر است و حراست / بعثت سوم او واقعه ی عاشوراست
پدر شیعه علی، مادر شیعه زهراست / شیعه جان و تنش از آب و گل کرببلاست
بت و بتخانه همه ذکر خدا می گویند / سخن از اقرأ و از غار حرا می گویند
حمد حق، مدح رسول دو سرا می گویند / خلق عالم همه تبریک به ما می گویند
از بام و در کعبه به گردون رسد آواز / کامشب در رحمت به سماوات شده باز
بت های حرم در حرم افتاده به سجده / ارواح رسل راست هزاران پر پرواز
آغاز پیامبری محمد مصطفی (ص) بر شما مبارک
این چراغی است که تا شام ابد جلوه گر است / این یتیمی است که بر عالم خلقت پدر است
این نجات همه در دامن موج خطر است / این رسولی است که از کلّ رُسُل خوب تر است
یا رحمت للعالمین جبریل می خواند تو را / ای منجی کل بشر بیرون بیا از این سرا
تو شهریار عالمی تا چند در غار حرا / ای یوسف مصر وجود از چاه تنهایی درآ
تو سروران را سروری تو رهبران را رهبری / تو از تمام انبیا هم بهتری هم برتری
تو کشتی توحید را هم ناخدا هم لنگری / تو اولین روشنگری تو آخرین پیغمبری
ای تا قیامت جاودان اسلام تو آئین تو / ای نقش لبخند خدا روی لب خونین تو
دشمن هم از کف داده دل بر منطق شیرین تو / قرآن و عترت تا ابد رمز بقای دین تو
ای پادشاه عالم عشقت به سینه دارم / در قاب سینه ی خود عکس مدینه دارم
دارم ولایت تو ، در دل محبت تو / سر مست جام عشقم ، در شام بعثت تو
از حرا آیات رحمن و رحیم آمد پدید
با نخستین حرف،قرآن کریم آمد پدید
صوت”اقرا ء باسم ربک” می رسد بر گوش جان
یا که از غار “حرا”خلق عظیم آمد پدید
از بعثت او جهان جوان شد / گیتى چو بهشت جاودان شد
این عید به اهل دین مبارک / بر جمله مسلمین مبارک .
روزگاری بود میوه اش فتنه ، خوراکش مردار ، زندگی اش آلوده ، سایه های
ترس شانه های بردگان را می لرزاند . تازیانه ستم ، عاطفه را از چهره ها
می سترد . تاریکی ، در اعماق تن انسان زوزه می کشید و دخترکان بی
گناه ، در خاک سرد زنده به گور می شدند . و در این هنگام بود که محمد
(ص) بر چکاد کوه نور ایستاد و زمین در زیر پاهای او استوار گردید . بعثت
رسول اکرم مبارک باد .
ای نام تو جانبخش تر از آب حیات / محتاج تو خلقی به حیات و به ممات
از بعثت انبیاء و ارسال رسل / مقصود تو بودی، به جمالت صلوات
پیامبر اکرم (ص):
تقوای کامل آن است که آنچه را نمیدانی یاد بگیری و به آنچه میدانی عمل کنی
مبعث، عید شکوفایی خوشبوترین گل هستی، مبارک . .
به به که چه روز خرم آمد / مبعوث، نبى اکرم آمد
بس عید فرا رسید بى شک / عیدى نبود چنین مبارک
هر روح که دور از بدى شد / با آمدنش محمدى شد
صلوات
مبعث، روز برانگیختن خِردهای دفن شده
در تابوت خرافه گرایی و جهل پیشگی،
و روز تولد عاطفه های زخمی شده در رقص
شمشیرهای تعصب است
عیدتان مبارک.
از بعثت او جهان جوان شد / گیتى چو بهشت جاودان شد
خوشبخت کسى کز امت اوست / در سایه دین و رحمت اوست
با بعثت آن نبى مرسل / بتخانه به کعبه شد مبدل
این عید به اهل دین مبارک / بر جمله ی مسلمین مبارک . . .
پیامبر اعظم(ص):
دعایی که غایبی برای غایبی دیگر کند
از همه دعاها زودتر مستجاب میشود . . .
افراشت لوا، رسول امجد امروز / بر مسند دین نشست احمد، امروز
از بهر هدایت بشر صادر شد / فرمان رسالت محمد، امروز
اللهم صل علی محمد و ال محمد و عجل فرجهم
پیامبر اکرم-ص:
چه نیکو شفیعی است قرآن در روز قیامت
برای کسی که قرآن خوانده باشد . . .
نام احمد نام جمله انبیاست / چون که صد آمد نود هم پیش ماست
از مناره پنج نوبت پر خروش / نام احمد با علی آید به گوش
روز و شب گویم به آوای جلی / اکفیانی یا محمد یا علی
بعثت رسول عشق و مهربانی مبارک . . .
بعثت نه این سرور، سرور ولایت است ………. مبعث نه این چراغ، چراغ هدایت است
خورشید چون ز شرق حرا پرتو افکند ……… احمد نه این فروغ، فروغ رسالت است
نور عترت آمد از آیینه ام
کیست در غار حرای سینه ام
رگ رگم پیغام احمد می دهد
سینه ام بوی محمد می دهد
از بعثت او جهان جوان شد
گیتى چو بهشت جاودان شد
این عید به اهل دین مبارك
بر جمله مسلمین مبارك
از حرا آیات رحمن و رحیم آمد پدید
با نخستین حرف،قرآن کریم آمد پدید
صوت”اقرا ء باسم ربک” می رسد بر گوش جان
یا که از غار “حرا”خلق عظیم آمد پدید
رفته خود از عرش تا به فرش سراسر ،
زیر فلک سایه لوای محمد (ص) ،
نوری سیاره یافت راه هدایت ،
تا که شدش عشق رهنمای محمد (ص) .
عید مبعث بر همگان مبارك .
سائل درمانده ناامید نگردد ،
گر که بکوبد در سرای محمد (ص) ،
ای که ندای اذان رسید به گوشت ،
هان که به گوشت رسد ندای محمد (ص) .
مبعث رسول اكرم بر همه مسلمانان جهان مبارك باد .
خواند زبان دلم ثنای محمد (ص) ،
ماند خرد خیره در لقای محمد (ص) ،
دیده دل ، جام جم به هیچ شمارد ،
سرمه کند گر زخاک پای محمد (ص) .
بعثت رسول اكرم بر عاشقان حضرتش خجسته و مبارک باد .
روزگاری بود میوه اش فتنه ،
خوراکش مردار ، زندگی اش آلوده ،
سایه های ترس شانه های بردگان را می لرزاند .
تازیانه ستم ، عاطفه را از چهره ها می سترد .
تاریکی ، در اعماق تن انسان زوزه می کشید
و دخترکان بی گناه ، در خاک سرد زنده به گور می شدند .
و در این هنگام بود که محمد (ص) بر چکاد کوه نور ایستاد
و زمین در زیر پاهای او استوار گردید . بعثت رسول اكرم مبارك باد .
تویی هم مصطفی و هم محمد ،
تو را در آسمان نامند احمد ،
تو کانون صفا مرد یقینی ،
تو عین رحمه للعالمینی .
عید مبعث بر تمام مسلمانان مبارك باد .
تو اکنون شهر علم و اجتهادی ،
تو رب النوع شمشیر و جهادی ،
تو خورشیدی شدی در گوشه غار ،
بر نور تو شد خورشید و مه تار ،
بتاب و روشنی بخش جهان باش ،
مهین پیغمبر آخر زمان باش .
عید پیامبری رسول خدا مبارك .
به امر رب خود لبیک گوییم ،
به همراه ملائک جمله گوییم ،
سلام و رحمت حق بر محمد ،
اللهم صل علی محمد و آله محمد .
ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد ،
دل رمیده ما را انیس و مونس شد .
بعثت پیامبر اكرم بر پیروان حقیقیش تهنیت باد .
سلام بر مبعث، بهاریترین فصل گیتی!
سلام بر مبعث، فصل شکفتن گل سرسبد بوستان رسالت!
سلام بر مبعث؛ نوید تزکیه انسانهای شایسته از زشتیها.
سلام بر مبعث؛ روزی که گلهای ایمان در گلستان جان انسان شکوفا شد!
سلام بر مبعث، نوید وحدت حقطلبان جهان از خاستگاه وحی!
سلام بر مبعث، پیام خیزش انسان، از خاک تا افلاک!
سلام بر مبعث، انفجار نور و ظهور همه ارزشها در صحنه حیات بشر!
سلام بر مبعث، جشن بزرگ ستمدیدگان و بییاوران!
سلام بر مبعث، جاری کننده چشمه ایمان و عدالت در کویر خشک زمین!
سلام بر مبعث، پایهگذار حکومت صالحان در عرصه خاک!
سلام بر مبعث، عید بزرگ نجات از حیرت و سرگردانی، عید ختم ناامیدی!
سلام بر مبعث، عید تمایز عدل و ظلم، عید بیداری و تعهّد، عید هدایت!
امروز روز تکوین آیه های رسالت است. روز تجلّی رحمت الهی. عید پیامبری رسول خدا مبارك .
باران نور، دستان خسته تاریخ را روشن کرد و طلیعه ایمان بر بلندای انسانیت درخشید.
برترین تجلّی خدا در کسوت آفتاب، معراج را زمزمه کرد و برگزیده شد برای خواندن اولین آیات نور:
«إِقْرَاءَ بِاسْمِ رَبِّکَ الَّذِیَ خَلَقَ…»
تو مبعوث شدی تا بارانِ رحمتِ فراگیرت
بر ریگستانِ عطشناک جان ببارد
و دستان تهی از گوهر ناب ایمان
را به قنوتِ زلال دعا و نیایش ببرد.
امروز، روز رقص حراست.
امروز همه آسمانیان به شکرانه برگزیدنت
کِل میزنند و تمام خاکیان،
آسمانی شدنت را پای میکوبند.
تو هلهله شادباش زمینی؛
تو بیکرانگی معنا، تو ابدیت واژههای شعری.
حرا، واژه واژه اشک شد
و غزلباران اذان جبرییل را به تماشا نشست.
حرا از خویش برآمد و به آسمان شد.
به نام خداوند، شرک را مچاله شده
در زبالهدان تاریخ بیانداز
و یگانهپرستی را به نقاط دوردست
ذهنها پرواز بده! رسالت خویش را
در گوشهای پر شده از نادانی بریز!
بخوان محمد! سرود عشق بخوان!
محمّد کآفرینش هست خاکش
هزاران آفرین بر جان پاکش
چراغ افروز چشم اهل بینش
طراز کارگاه آفرینش
ماه، فرو مانَد از جمال محمّد
سرو نباشد به اعتدال محمّد
قدر فلک را کمال و منزلتی نیست
در نظر قدر، با کمال محمّد
به اهل مکه خبر دهید،
مردی از بالا میآید تا قطره قطره،
دریا را به جان قلبهای سنگی بچشاند
و خبر دهد از روزی که خواب از سر دیوارها خواهد پرید
و پرندگان ایمان، در تمام زمین،
نامهرسانِ رسالت او خواهند شد.
آوای بخوان بخوانِ او میریزد از غار، صدای گفتوگو میریزد
میگفت فرشته: اقرأ باسم ربک عشق است کز آسمان فرو میریزد
یا محمد! حسن ختام نبوت،
نقطه آغاز تو بود؛ روزی که علفهایِ هرز
مفاهیم جا افتاده را برکندی
و خاک بشر را زیر و رو کردی
تا تنها بذر وحدانیّت الهی را در آن رها کنیم.
ـ مبعث؛ یعنی وساطت تو میان بنده و معبود.
یا رسول اللّه! دستانم را بگیر
تا بتهای باقیمانده دلم را بشکنم
که خدای تو خریدار دلشکستگان است.
مبعث، سپیدهدمی است که خداوند،
نامه سی جزئی خود را،
به دست امینترین بندهاش داد،
تا دست زمین را به آسمان برساند.
حبیب خدا، با قلبی لبریز از نور آمده است
تا آیههای شفابخش قرآن را بر بالین
انسانهای بیمار زمزمه کند،
تا حکمت و حلاوتِ سخن خالق،
جان تازه در کالبد خفته مخلوق بدمد.
پیامبری با رسالت بیداری،
برانگیخته شده است تا آفتاب عدالتِ اسلام،
از اندامِ گداخته اهل حجاز تا پشت خمیده
از ستمِ ایران و روم را با
درخشش بیبدیلِ انساندوستی و هدایت، سرشار کند.
تو را برانگیختند تا به نام مقدس «او»
تندیس هزاران ساله شرک را بشکنی
و حقیقت توحید را برای دلهای جهلزده جهان معنا کنی.
Views: 808