خاطرات حمید شاهنگیان از روزهای نخست انقلاب؛ از آموزش نیروهای مردمی تا پیشنهاد شوکهکننده شهید چمران
حمید شاهنگیان، آهنگساز پیشکسوت و از چهرههای تأثیرگذار موسیقی انقلاب اسلامی، در ادامه روایتهای خود از روزهای نخست پیروزی انقلاب، خاطراتی کمتر شنیدهشده از فعالیتهای فرهنگی. آموزشی و مدیریتی آن دوران و همچنین پیشنهاد غافلگیرکننده شهید دکتر مصطفی چمران را بازگو کرده است.
این خاطرات در کتاب «برخیزید»؛ مجموعه خاطرات شفاهی سید حمید شاهنگیان، ثبت شده است. اثری مهم و مرجع در حوزه تاریخ شفاهی موسیقی انقلاب اسلامی که در سال ۱۳۹۸ با مصاحبه محمدجواد کربلایی و مرتضی قاضی و تحقیق و تدوین روحالله رشیدی از سوی دفتر مطالعات جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی منتشر شد. کتاب «برخیزید» از جمله منابع معتبر برای شناخت روند شکلگیری سرودها و فعالیتهای موسیقایی انقلابی و نقش هنرمندان مردمی در پیروزی انقلاب اسلامی به شمار میرود.
گفتگوهای مفصل این کتاب، تصویری روشن از پیوند فرهنگ، هنر و کنش اجتماعی در سالهای منتهی به انقلاب ارائه میدهد.
تصویری که میتواند برای پژوهشگران، مدیران فرهنگی و سیاستگذاران این حوزه الهامبخش و راهگشا باشد. در این چارچوب، توجه به نقش مردم و هنرمندان در استفاده از ابزار فرهنگ و هنر برای پیشبرد آرمانهای انقلاب اسلامی، ضرورتی انکارناپذیر است. ضرورتی که متأسفانه بخش مهمی از آن هنوز برای نسل امروز ناشناخته مانده است.
پروژه «خاطرهبازی با اهالی موسیقی انقلاب» نیز با همین هدف، صرفاً به بازنشر بخشهایی از کتاب «برخیزید» بسنده نکرده و تلاش دارد با گزارشها، گفتگوها و روایتهای رسانهای دیگر، ابعاد پنهان تاریخ شفاهی انقلاب اسلامی را از زاویه فرهنگ و هنر بازخوانی کند.
در یکی از بخشهای مهم کتاب «برخیزید» که به وقایع دهم تا بیستودوم بهمن ۱۳۵۷ میپردازد. حمید شاهنگیان از مسئولیت خود در حوزه ارزیابی و آموزش نیروهای مردمی سخن میگوید. به گفته او، مأموریت اصلی این مجموعه، آموزش نیروهایی بود که از طریق کمیتههای مناطق برای مقابله با ضدانقلاب معرفی میشدند. این آموزشها معمولاً در دورههایی ۱۵ تا ۱۸ روزه و در دو محور «آموزشهای عقیدتی–سیاسی» و «آموزشهای نظامی» برگزار میشد.
شاهنگیان با اشاره به حضور چهرههایی چون شهید کلاهدوز، آقای دوزدوزانی و دیگر نیروهای مؤثر در فرآیند آموزش و سازماندهی، تأکید میکند که واحد ارزیابی در شرایطی بسیار حساس فعالیت میکرد. چراکه عناصر نفوذی و گروههای معاند، با پوششهای مختلف تلاش میکردند وارد نهادهای انقلابی شوند. او میگوید تشخیص صلاحیت افراد، بدون امکانات و تجربه سازمانی، کاری دشوار اما حیاتی بود. و گاه حتی منجر به رد صلاحیت افرادی میشد که نسبتهای خانوادگی یا ارتباطات سیاسی داشتند.
در ادامه این خاطرات، شاهنگیان به اقدامات انضباطی در پادگان سعدآباد اشاره میکند. از جمله ممنوعیت ورود خودروها به داخل پادگان برای جلوگیری از بینظمی و خرابکاری احتمالی. او در همین روایت، خاطرهای معنادار از حضور آیتالله خامنهای در پادگان نقل میکند که بدون هیچ اعتراضی، دستور را پذیرفته و مسیر سربالایی را پیاده طی کرده بودند. رفتاری که به گفته شاهنگیان، جلوهای روشن از روحیه انقلابی و التزام عملی به نظم بود.
اما شاید مهمترین بخش این روایت، به دیدار شاهنگیان با شهید دکتر مصطفی چمران در نخستوزیری بازگردد. جایی که چمران بیمقدمه به او پیشنهاد میدهد «ساواک را راه بیندازد». پیشنهادی که شاهنگیان آن را شوکهکننده توصیف میکند. چراکه نه تجربهای در امور اطلاعاتی داشت و نه روحیه خود را سازگار با چنین مأموریتی میدید. هرچند چمران با توضیحاتی تلاش میکند این مسئولیت را در امتداد تجربه ارزیابی و شناسایی نیروهای معتمد توجیه کند. اما در نهایت با عدم پذیرش شاهنگیان مواجه میشود. تصمیمی که بدون اصرار از سوی شهید چمران پذیرفته میشود.
این بخش از خاطرات حمید شاهنگیان، علاوه بر روشنکردن گوشهای کمتر گفتهشده از تاریخ شفاهی انقلاب اسلامی، نشان میدهد چگونه افراد فرهنگی و هنری، فراتر از تخصص حرفهای خود، در حساسترین مقاطع تاریخی کشور نقشآفرینی کردهاند. نقشی که بازخوانی آن میتواند به درک عمیقتری از نسبت فرهنگ، هنر و انقلاب اسلامی بینجامد.
بازدیدها: 3
پایگاه اطلاع رسانی هیات رزمندگان اسلام هیات رزمندگان اسلام , سایت هیات رزمندگان اسلام , پایگاه اطلاع رسانی هیات رزمندگان اسلام , هیات , سایت هیات , هیئت رزمندگان , هیئت رزمندگان اسلام










