دانلود صوت دعای جوشن کبیر با نوای مداحان مطرح کشوری به همراه متن و ترجمه دعا
متن دعای جوشن کبیر + صوت
هیات: به مناسبت فرا رسیدن ایام ماه مبارک رمضان متن دعای جوشن کبیر را برای شما همراهان گرامی ارائه کرده ایم و در ادامه صوت این دعا با نوای مداحان مطرح کشوری را می توانید دانلود نمایید.
دعای جوشن کبیر را کفعمی در کتاب المصباح و کتاب البلدالامین نقل کرده است، امام سجاد علیه السلام از پدر خود امام حسین علیه السلام و آن حضرت از امام علی علیه السلام و آن حضرت نیز از پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله آن را نقل کرده است. بنا بر این روایت، در یکی از غزوات که پیامبر زرهی سنگین پوشیده بود و آن زره جسم وی را اذیت می کرد، جبرئیل بر آن حضرت نازل شد و ضمن اعلام سلام خدا بر پیامبر صلی الله علیه وآله، خواندن این دعا را به جای پوشیدن آن زره به پیامبر صلی الله علیه وآله توصیه کرد و گفت: این دعا، امان پیامبر صلی الله علیه وآله و امت اوست.
بنا بر این روایت، هر کس این دعا را هنگام خروج از خانه اش بخواند، خدا او را حفظ می کند و ثواب بسیار به او می دهد و هر کس آن را بر کفنش بنویسد، از عذاب [قبر] مصون می ماند و هر کس آن را اول ماه مبارک رمضان بخواند، خدا به او درک فضیلت شب قدر را روزی می دهد و نیز هر کس آن را سه بار در این ماه بخواند، در طول زندگی اش در امان خدا قرار می گیرد.
همچنین از پیامبر صلی الله علیه وآله نقل شده که امام حسین علیه السلام فرمود: پدرم امام علی علیه السلام مرا به حفظ کردن و بزرگداشت این دعا و نوشتن آن بر کفن او و تعلیم آن به نزدیکان و ترغیب آنان به خواندن این دعا، سفارش کرد. عالمان بزرگ شیعه، به فضیلت خواندن این دعا در شب های قدر نیز اشاره کرده اند. از این رو، خواندن این دعا در شب های قدر نیز رایج است.
این دعا یکصد بند دارد و هر بند، حاوی ده اسم از اسامی خداوند است؛ به جز بند 55 که یازده اسم خداوند در آن آمده است. بنابراین در مجموع، این دعا، حاوی هزار و یک اسم خدای متعال است.
در این دعا، بیشتر نام های خدا و تعبیرات دیگر از قرآن گرفته شده و آنها به گونه ای در کنار یکدیگر قرار گرفته اند که علاوه بر موزون و مسجع بودن، در بیشتر موارد، اسما و صفات از لحاظ حروف پایانی نیز یک شکل و مشابهند.
برخی از علمای بزرگ شیعه، بر دعای جوشن کبیر شرح هایی نوشته اند که یکی از مشهورترین آنها، شرح حاج ملاهادی سبزواری است. وی در شرح خود نوشته است که خالی بودن این دعا از پرداختن به خواهش ها و جلب منفعت ها و توجه نکردن زیاد به خود، مشوق وی برای شرح این دعا بوده است. شرح سبزواری، صبغه ای عرفانی و فلسفی دارد.
متن دعای جوشن کبیر + صوت
درادامه می توانید صوت این دعای پر فیض را با صدای مداحان مطرح کشوری از جمله حاج میثم مطیعی، حاج محمود کریمی و حاج مهدی سماواتی، کربلایی سید رضا نریمانی، محسن فهمند و … دانلود نمایید:
متن و ترجمه دعای جوشن کبیر
بِسم اللهِ الرَحمنِ الرَحیم
به نام خدا كه رحمتش بسيار و مهربانیاش هميشگى است
(1) اَللّهُمَّ اِنّى اَسْئَلُكَ بِاسْمِكَ يا اَللّهُ يا رَحْمنُ يا رَحيمُ يا كَريمُ يا مُقيمُ يا عَظيمُ يا قَديمُ يا عَليمُ يا حَليمُ يا حَكيمُ سُبْحانَكَ يا لا اِلهَ اِلاّ اَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنا مِنَ النّارِ يا رَبِّ
خدايا از تو خواستارم به نامت، اى خدا، اى بخشنده، اى مهربان، اى گرامى، اى پايدار، اى بزرگ، اى ديرينه اى دانا، اى شكيبا، اى فرزانه، منزّهى تو اى كه معبودى جز تو نيست، فرياد رس فرياد رس، ما را از آتش برهان اى پروردگار من.
(2) يا سَيِّدَ السّاداتِ، يا مُجيبَ الدَّعَواتِ يا رافِعَ الدَّرَجاتِ يا وَلِىَّ الْحَسَناتِ يا غافِرَ الْخَطيئاَّتِ يا مُعْطِىَ الْمَسْئَلاتِ يا قابِلَ التَّوْباتِ يا سامِعَ الاْصْواتِ يا عالِمَ الْخَفِيّاتِ يا دافِعَ الْبَلِيّاتِ
اى سرور سروران، اى برآورنده دعاها، اى بلندی بخش جايگاه ها، ای سرچشمه نيكي ها، اى درگذرنده از خطاها، اى عطابخش خواسته ها، اى پذيرنده توبه ها، اى شنونده نداها، اى داناى رازها، اى دور كننده بلاها
(3) يا خَيْرَالْغافِرينَ يا خَيْرَ الْفاتِحينَ يا خَيْرَ النّاصِرينَ يا خَيْرَ الْحاكِمينَ يا خَيْرَ الرّازِقينَ يا خَيْرَ الْوارِثينَ يا خَيْرَ الْحامِدينَ يا خَيْرَ الذّاكِرينَ يا خَيْرَ الْمُنْزِلينَ يا خَيْرَ الْمُحْسِنينَ
اى آن كه شكوه و زيبايى تنها از آن اوست اى آن كه توانايى و برازندگى تنها از آن اوست، اى آن كه فرمانروايى و شوكت تنها از آن اوست، اى آنكه اوست بزرگ و برتر، ای پديدآورنده ابرهاى پرباران، اى آن كه نيرومند، و پرتوان است، اى آن كه حسابرسى چالاك است، اى آن كه كيفرش سخت و شديد است، اى آن كه پاداش نيك تنها نزد اوست، اى آن كه دفرت هستى پيش روى اوست
خدايا! از تو خواستارم به نامت اى پرمهر، اى بخشايشگر، اى جزادهنده، اى روشنى خرد، اى فرمانروا، ای خشنودى، اى آمرزش، اى پاك، اى پشتوانه، اى صاحب نعمت و بيان
اى آن كه همه در برابر عظمتش فروتن، اى آن كه همه در برابر قدرتش تسليم، اى آن كه همه در برابر عزّتش خوار، اى آن كه همه در برابر هيبتش هراسان، اى آن كه همه از ترسش فرمانبردار، اى آن كه كوه ها از بيمش شكافته، اى آن كه آسمان ها به امرش بر پا، اى آن كه زمين ها به اجازه اش بر جا، اى آن كه رعد به ستايشش تسبيح گو است، اى آن كه بر اهل مملكتش ستم نمیكند
اى صاحب سپاس و ستايش، اى صاحب فخر و زيبايى، اى صاحب بزرگوارى و والايى، اى صاحب پيمان و وفا، اى صاحب گذشت و رضا، اى صاحب بخشش و عطاء، اى صاحب دادرسى و داورى، اى صاحب عزّت و بقا، اى صاحب كرم و بخشش، اى صاحب عطاها و نعمتها
خدايا از تو خواستارم به نامت اى بازدارنده، اى دور كننده، اى بردارنده، اى سازنده، اى سودبخش، اى شنوا، اى گرد آوردنده، اى ياريگر، اى مهرگستر، ای وسعت بخش
اى سازنده هر ساخته، اى آفريننده هر آفريده، اى روزی بخش هر روزی خوار، اى داراى هر دارايى، اى غم گسار هر غم زده، اى فرج بخش هر اندوهگين، اى مهرورز بر هر مهرجو اى ياور هر بى ياور، اى پرده پوش هر كاستى، اى پناه هر رانده.
اى توشه ام در سختى، اى اميدم در ناگوارى، اى همدم در وحشت، اى همرهم در غربت اى سرپرستم در نعمت، اى فريادرسم در گرفتارى، اى رهنمايم در سرگردانى، اى توانگرى ام در تنگدستی اى پناهم در دماندگى، اى مددرسانم در پريشانى
اى صاحب جود و نيكى، اى صاحب بخش و عطا، اى صاحب امن و امان، اى صاحب قدس و پاكى، اى صاحب حكمت و بيان، اى صاحب رحمت و رضوان اى صاحب حجّت و برهان، اى صاحب عظمت و سلطان، اى صاحب مهر و اى پشتيبان، اى صاحب گذشت و غفران
اى آن كه پروردگار همه اوست، اى آن كه معبود همه، اوست، اى آن كه آفريننده همه، اوست اى آن كه سازنده همه، اوست، اى آن كه پيش از همه بود، اى آن كه بعد از همه هست، اى آن كه از هر چيز برتر است، اى آن كه به همه چيز داناست، اى آن كه بر هر چيز توانا است، اى آن كه او هميشگى است و همه چيز رفتنى است.
اى آن كه در فرمانروايی اش پابرجاست اى آن كه در پادشاهى اش ديرينه است، اى آن كه در شكوهش بزرگ است، اى آن كه بر بندگانش مهربان است، ای اى آن كه به هرچيز داناست، اى آن كه بر نافرمانان بردبار است، اى آن كه بر اميدواران اكرام ورزد، اى آن كه در آفرينش حكمت نمايد، اى آن كه در حكمتش مهر ورزد، اى آن كه در مهرش ديرينه است.
اى آن كه جز به فضلش اميد نيست، اى آن كه جز عفوش خواهش نشود، اى آن كه جز به نيكى اش چشم ندوزند، اى آن كه جز از دادش نهراسند، اى آن كه پايدار نماند جز فرمانروايی اش، اى آن كه جز سلطنتش سلطنتى نيست، اى آن كه رحمتش همه را فرا گرفته، اى آن كه رحمتش بر خشمش پيشى گرفته، اى آن كه دانشش همه را فرو گرفته، اى آن كه هيچكس همانندش نيست.
اى آن كه زيبايى را پديدار نمودى، اى آن كه زشتى را پوشاندی اى آن كه بر گناه سرزنش نكردى، اى آن كه پرده درى ننمودى، اى كه گذشتت بزرگ، اى كه نيكو درگذرى، ای آمرزگانيت فراگير، اى دستت به مهر گشوده، اى شنواى هر نجوى، اى سرانجام هر گلايه
اى پروردگار خانه محترم، اى پرودگار ماه محترم، اى پرودگار شهر محترم، اى پروردگار ركن و مقام، اى پروردگار مشعر الحرام، اى پروردگار مسجد الحرام، اى پروردگار حلال و حرام، اى پروردگار روشنى و تاريكى، اى پروردگار تحيّت و سلام، اى پرورنده نيرو در مردمان.
اى نگهدار آن كه از او نگهدارى جويد، اى مهربان بر آن كه از او مهر جويد، اى آمرزنده آن كه از او آمرزش خواهد اى ياور آن كه از او يارى طلبد، اى حافظ آن كه از او حفاظت خواهد، اى اكرام كننده آن كه از او اكرام خواهد، اى راهنماى آن كه از او راهنمايى جويد، اى دادرس آن كه از او دادرسى خواهد، اى مدديار آن كه از او مدد جويد، اى فريادرس آن كه از او فريادرسى خواهد
(31) یَا عَزِیزاً لا یُضَامُ یَا لَطِیفاً لا یُرَامُ یَا قَیُّوماً لا یَنَامُ یَا دَائِماً لا یَفُوتُ یَا حَیّا لا یَمُوتُ یَا مَلِکا لا یَزُولُ یَا بَاقِیا لا یَفْنَى یَا عَالِماً لا یَجْهَلُ یَا صَمَداً لا یُطْعَمُ یَا قَوِیّاً لا یَضْعُفُ
اى عزيزى كه خوار نگردد، اى لطيفى كه دست اندازى نشود، اى پايدارى كه خوا او را درنيابد، اى پاينده اى كه فنا نپذيرد، اى زنده اى كه نمی ميرد، اى پادشاهى كه از بين نمی رود، اى هميشگى كه فانى نمی شود، اى دانايى كه نادانى ندارد، اى بی نيازى كه خوراك نخواهد، اى توانايى كه ناتوان نمیگردد
اى بزرگ تر از هر بزرگ، اى كريم تر از هر كريم، اى مهربان تر از هر مهربان، اى داناتر از هر دانا، اى فرزانه تر از هر فرزانه، اى ديرينه از هر ديرينه، اى بزرگ تر از هر بزرگ، اى لطيف تر از هر لطيف، اى باشكوه تر از هر باشكوه، اى عزيزتر از هر عزيز.
اى آن كه در پيمانش وفادار است، اى آن كه در وفاداری اش پايدار است، اى آن كه در پايداریاش والاست، اى آن كه در والايی اش نزديك است، اى آن كه در نزديكی اش با نرمى است، اى آن كه در نرمیاش شريف است، اى آن كه در شرفش با عزّت است، اى آن كه در عزّتش بزرگ است، اى آن كه در بزرگی اش شكوه مند است، اى آن كه در شكوهش ستوده است.
اى آن كه هرچيز برايش فروتن است، اى آن كه هر چيز از او هراسان است، اى آن كه هستى هرچيز از او است، اى آن كه هرچيز به او پديدار است، اى آن كه هرچيز به سوى او بازگشت كند، اى آن كه هرچيز از او ترسان است، اى آن كه هرچيز به او بر پاست، اى آن كه هر چيز به سوى او دگرگون می شود، اى آن كه هر چيز به ستايش او تسبيح گو است، اى آن كه هرچيز جز جلوه اش نابود است
(38) یَا مَنْ لامَفَرَّ إِلا إِلَیْهِ یَا مَنْ لا مَفْزَعَ إِلا إِلَیْهِ یَا مَنْ لا مَقْصَدَ إِلّا إِلَیْهِ یَا مَنْ لا مَنْجَى مِنْهُ إِلّا إِلَیْهِ یَا مَنْ لا یُرْغَبُ إِلّا إِلَیْهِ یَا مَنْ لا حَوْلَ وَ لا قُوَّةَ إِلّا بِهِ یَا مَنْ لا یُسْتَعَانُ إِلّا بِهِ یَا مَنْ لا یُتَوَکَّلُ إِلّا عَلَیْهِ یَا مَنْ لا یُرْجَى إِلّا هُوَ یَا مَنْ لا یُعْبَدُ إِلّا هُوَ
اى آن كه گريزگاهى نيست جز به بارگاهش، اى آن كه پناهى جز به درگاهش نيست، اى آن كه مقصدى جز به سوى او نيست، اى آن كه از خشمش رهاى نيست جز به مهرش، اى آن كه جز به سوى او ميلى نيست، اى آن كه جنبش و نيرويى نيست جز به او، اى آن كه جز از او مدد نجويند، اى آن كه جز بر او توكلّ نشود، اى آن كه جز به او اميدى نيست، اى آن كه جز او پرستيده نشود.
اى آن كه آفريد پس متناسب نمود، اى آن كه اندازه نهاد پس رهنمون شد اى آن كه بلا را برگيرد، اى آن كه زمزمه نهان را بشنود، اى آن كه غرق شدگان را برهاند، اى آن كه از نابودى رهايى بخشد، اى آن كه بيماران را شفا دهد.
اى آن كه خنداند و گرياند، اى آن كه ميراند و زنده كند، اى آن كه دوگونه مرد و زن آفريد.
اى آن كه در خشكى و دريا راه اوست، اى آن كه در كرانه هاى هستى نشانه هاى اوست، اى آن كه در نشانه هايش برهان روشن اوست، اى آن كه در مرگ آفريدگان قدرت نمايى اوست، اى آن كه در قبرها پندآموزى اوست، اى آن كه در رستاخيز فرمانروايى بی حدّ اوست، اى آن كه در حسابرسی اعمال شكوه اوست، اى آن كه در سنجش كردارها داورى اوست، اى آن كه در بهشت پاداش اوست، اى آن كه در دوزخ كيفر اوست
اى آن كه هراسندگان به درگاه او گريزند، اى آن كه گنهكاران به سوى او پناه برند، اى آن كه پشيمانان آهنگ او كنند، اى آن كه پارسايان به او ميل نمايند، اى آن كه سرگشتگان به او پناه برند، اى آن كه ارادتمندان به او انس گيرند، اى آن كه شيفتگان به او افتخار كنند، اى آن كه خطاكاران در عفوش طمع ورزند، اى آن كه يقين يافتگان به سوى او آرام گيرند، اى آن كه توكّل كنندگان بر او توكّل كنند.
اى نزديك تر از هر نزديك، اى محبوب تر از هر محبوب، اى بيناتر از هر بينا، اى آگاه تر از هر آگاه، اى شريف تر از هر شريف، اى برتر از هر بلند، اى تواناتر از هر توانا، اى توانگرتر از هر توانگر، اى بخشنده تر از هر بخشنده، اى مهربان تر از هر مهربان
اى روشنى نور، اى روشنی بخش نور اى آفريننده نور، اى گرداننده نور، اى به اندازه ساز نور، اى روشنى هر نور، اى روشنايى پيش از هر نور، ای روشنايى پس از هر نور، اى روشنايى بر فراز هر نور، اى نورى كه همانندش نورى نيست
اى آن كه عطايش چشمگير است، اى آن كه كارش چشم نواز است، اى آن كه نوازشش پايدار است، اى آن كه نيكی اش ديرينه است، اى آن كه سخنش حق است اى آن كه وعده اش راست است، اى آن كه گذشتش فراتر از شايستگى است، اى آن كه كيفرش داد است، اى آن كه يادش شيرين است، اى آن كه عطايش همگانى است.
خدايا! از تو درخواست میكنم به نامت اى آسان ساز، اى جدايیبخش، اى دگرگون ساز، ای هموار كن، اى فرودآور، اى عطابخش، اى فزون ده، اى بسياربخش، اى امان ده، اى زيبايیآفرين
(50) یَا مَنْ یَرَى وَ لا یُرَى یَا مَنْ یَخْلُقُ وَ لا یُخْلَقُ یَا مَنْ یَهْدِی وَ لا یُهْدَى یَا مَنْ یُحْیِی وَ لا یُحْیَى یَا مَنْ یَسْأَلُ وَ لا یُسْأَلُ یَا مَنْ یُطْعِمُ وَ لا یُطْعَمُ یَا مَنْ یُجِیرُ وَ لا یُجَارُ عَلَیْهِ یَا مَنْ یَقْضِی وَ لا یُقْضَى عَلَیْهِ یَا مَنْ یَحْکُمُ وَ لا یُحْکَمُ عَلَیْهِ یَا مَنْ لَمْ یَلِدْ وَ لَمْ یُولَدْ وَ لَمْ یَکُنْ لَهُ کُفُوا أَحَدٌ
اى آن كه بينده و ديده نشود، اى آن كه بيافريده و آفريده نشود، اى آن كه راهنمايى كند و راهنمايى نشود، اى آن كه زنده كند و زنده اش نكنند، ای آن كه پرسد و پرسيده نشود، اى آن كه خوراند و خوراك نخواهد، اى آن كه پناهد دهد و پناه نجويد، اى آن كه داوری كند و بر او داورى نشود، اى آن كه فرمان دهد و فرمانش ندهند، اى آن كه نزاده، و زاده نشده، و براى او همتايى نبوده است.
اى آن كه فرمانش در هرچيز نفوذ يافته، اى آن كه دانشش به هر چيز رسيده، اى آن كه قدرتش هر چيز را دربر گرفته، اى آن كه بندگان از شمردن نعمت هايش ناتوانند، اى آن كه آفريدگان به سپاسش نرسند، اى آن كه فهم ها بزرگی اش را درنيابند، اى آن كه پندارها به ژرفاى هستی اش نرسند، اى آن كه بزرگى و بزرگ منشی پوشش اوست، ای كه بندگان توان برگرداندن حكمش را ندارند، اى آن كه فرمانروايى جز فرمانروايى او نيست، اى آن كه عطايى جز عطاى او نيست
اى آن كه نمونه اعلى از آن اوست، اى آن كه صفات برتر براى اوست، اى آن كه سرانجام و سرآغاز از آن اوست، اى آن كه بهشت آسايش از آن اوست، اى آن كه نشانه هاى بزرگ تر از آن اوست، اى آن كه نام هاى نيكوتر از آن اوست، اى آن كه فرمان و داورى از آن اوست، اى آن هوا و فضا از آن اوست، اى آن كه عرش و فرش از آن اوست، اى آن كه آسمانهاى برافراشته از آن اوست.
(58) اى آن كه بزرگی اش در آسمان است، اى آن كه نشانه هايش در زمين است، اى آن كه دلايلش در هرچيز است، اى آن كه شگفتي هايش در درياست، اى آن كه گنيجنه هايش در كوه هاست، اى آن كه آفرينش را آغاز كند سپس بازش گرداند، اى آن كه مه امور به به سوى او بازگردد، اى آن كه لطفش را در هر چيز نمايان ساخته، اى آن كه آفرينش هر چيز را نيكو پرداخته، اى آن كه توانش در آفريدگان كارگر افتاده است.
(59) یَا حَبِیبَ مَنْ لا حَبِیبَ لَهُ یَا طَبِیبَ مَنْ لا طَبِیبَ لَهُ یَا مُجِیبَ مَنْ لا مُجِیبَ لَهُ یَا شَفِیقَ مَنْ لا شَفِیقَ لَهُ یَا رَفِیقَ مَنْ لا رَفِیقَ لَهُ یَا مُغِیثَ مَنْ لا مُغِیثَ لَهُ یَا دَلِیلَ مَنْ لا دَلِیلَ لَهُ یَا أَنِیسَ مَنْ لا أَنِیسَ لَهُ یَا رَاحِمَ مَنْ لا رَاحِمَ لَهُ یَا صَاحِبَ مَنْ لا صَاحِبَ لَهُ
اى دوست آن كه دوستى ندارد، اى پزشك آن كه پزشكى ندارد، ای پاسخگوى آن كه پاسخگويى ندارد، اى يار مهربان آن كه مهربانى ندارد، اى همراه بی همرهان، اى فريادرس آن كه فريادرسى ندارد، اى رهنماى آن كه رهنمايى ندارد، اى همدم آن كه همدمى ندارد، اى رحم كننده آن كه رحم كننده اى ندارد اى همنشين آن كه همنشينى ندارد
اى كفايت كننده هركه از او كفايت خواهد، اى راهنماى هركه از او راهنمايى جويد، اى نگاهبان هركه از او نگاهبانى خواهد، اى رعايت كننده هركه از او رعايت خواهد، اى شفادهنده هركه از او شفا طلبد، اى داور هركه از او داورى خواهد، اى بی نياز كننده هركه از او بی نيازى جويد، اى وفادار به هر كه از او وفا جويد، اى نيرو بخش هركه از او نيرو خواهد، اى سرپرست هركه از او سرپرستى خواهد.
اى آن كه شب و روز را دگرگون سازد، اى آن كه تاريكي ها و روشنايی ها را قرار داد، اى آن كه سايه خنك و گرما را آفريد، اى آن كه خورشيد و ماه را مسّخر ساخت، اى آن كه خير و شر را مقدّر نمود، اى آن كه مرگ و زندگى را آفريد، اى آن كه خلق و امر از آن اوست، اى آن كه همسر و فرزندى نگرفت، اى آن كه در فرمانروایی شريكى برايش نيست، اى آن كه از روى خوارى سرپرستى نخواهد.
اى آن كه خواهش خواهشمندان را میداند، اى آن كه از نهاد خاموشان آگاه است، اى آن كه ناله درماندگان را می شنود، اى آن كه گريه هراسيدگان را میبيند، اى آن كه نيازهاى نيازمندان به دست اوست، اى آن بهانه توبه كاران را میپذيرد، اى آن كه عمل تبهكاران را صلاح نبخشد، اى آن كه پاداش نيكوكاران را تباه نكند، اى آن كه از دل عارفان دور نباشد اى بخشنده ترين بخشندگان.
اى آن كه مرا آفريد و بياراست، اى آن كه مرا روزى داد و پروريد، اى آن كه به من خورانيد و نوشانيد، اى آن كه مرا نزديك نمود و به كنار خويش برد، اى آن كه مرا نگاه داشت و كفايت نمود، اى آن كه مرا حفظ كرد و حمايت نمود، اى آن كه به من عزّت بخشيد و بی نيازم ساخت، ای آن كه توفيقم داد و راهنمايى كرد، اى آن كه همدمم شد و جايم داد، اى آن كه مرا بميراند و زنده كند.
اى آن كه حق را با كلماتش استوار و برجا كند، اى آن كه توبه را از بندگانش بپذيرد، اى آن كه ميان انسان و دلش قرار گيرد، اى آن كه شفاعت جز با اجازه اش سود نبخشد، اى آن كه به گمراه شدگان راهش داناتر است، اى آن كه حكمش دگرگونى نپذيرد، ای آن كه رأيش را بازگرداننده اى نيست، اى آن كه هرچيز فرمانش را گردن نهد، اى آن كه آسمان ها به دست قدرتش پيچيده گشته، اى آن كه بادها را مژده دهنده رحمتش فرستد.
اى آن كه زمين را بستر زندگى قرار داد، اى آن كه كوه ها را ميخهای زمين نهاد، اى آن كه خورشدى را چراغ جهانش كرد، اى آن كه ماه را تابان ساخت، اى آن كه شب را جامه آرامش گرداند، ای آن كه روز را مايه روزى قرار داد، اى آن كه خواب را وسيله آرامش ساخت، اى آن كه آسمان را بنا نهاد، اى آن كه از هر چيز گونه هاى مختلف قرار داد، اى آن كه آتش را كمين گاه قرار داد.
اى زنده پيش از هر زنده، اى زنده پس از هر زنده، اى زنده اى كه مانند او زنده اى نيست، اى زنده اى كه هيچ زنده اى شريك او نيست، اى زنده اى كه به زنده اى نياز ندارد، اى زنده اى كه همه زندگان را می ميراند، اى زنده ای كه به زنده ها روزى میدهد، اى زنده اى كه زندگى را از زنده اى ديگر به ارث نبرده، اى زنده اى كه مردگان را زنده میكند، اى زنده اى به خود پاينده اى كه او را چرت و خواب درنگيرد.
(71) یَا مَنْ لَهُ ذِکْرٌ لا یُنْسَى یَا مَنْ لَهُ نُورٌ لا یُطْفَى یَا مَنْ لَهُ نِعَمٌ لا تُعَدُّ یَا مَنْ لَهُ مُلْکٌ لا یَزُولُ یَا مَنْ لَهُ ثَنَاءٌ لا یُحْصَى یَا مَنْ لَهُ جَلالٌ لا یُکَیَّفُ یَا مَنْ لَهُ کَمَالٌ لا یُدْرَکُ یَا مَنْ لَهُ قَضَاءٌ لا یُرَدُّ یَا مَنْ لَهُ صِفَاتٌ لا تُبَدَّلُ یَا مَنْ لَهُ نُعُوتٌ لا تُغَیَّرُ
اى آن كه يادى دارد فراموش نشدنى، اى آن كه نورى دارد خاموش نشدنى، ای آن كه عطايايى بخشيده ناشمردنى، اى آن فرمانروايی اش بیزوال است، اى آن كه ستايشش بی آمار است، اى آن كه شكوهش چگونگی نپذيرد، اى آن كه كمالى دارد درك ناشدنى، اى آن كه داوری اش بازگشت ناپذير است، اى آن كه صفاتى دارد دگرگون ناپذير اى آن كه جلوه هايى دارد غير قابل تغيير.
اى پروردگار جهانيان، اى مالك روز جزا، اى مقصود جويندگان اى پشت و پناه پناهندگان، اى دريابنده فراريان، اى آن كه شكيبايان را دوست دارد، اى آن كه توبه كنندگان را دوست دارد اى آن كه پاكيزگان را دوست دارد، اى آن كه نيكوكاران را دوست دارد، اى آن كه اوست داناتر به راه يافتگان
اى آن كه يكتاست و ضدّ ندارد، اى آن كه يگانه است و بیمانند، اى آن كه بی نياز و كاستى است، اى آن كه بی همتاى بودن و چگونگى است، اى آن كه داورى دادگر است، اى آن كه پروردگارى بی وزير است، اى آن كه عزّتمندى بی خوارى است، اى آن كه توانگرى بی نياز است، اى آن كه پادشاهى عزل ناپذير است، اى آن كه اوصافش بی مانند است.
اى آن كه ذكرش براى ذاكران شرف است، اى آن كه شكرش براى شاكران رستگارى است، اى آن كه ستايشش براى ستايشگران عزّت است، اى آن كه طاعتش براى مطعيان مايه نجات است، اى آن كه درگاهش گشوده است به روى جويندگان، اى آن كه راهش براى توبه كاران هموار است، اى آن كه نشانه هايش براى بينندگان دليل قاطع است، اى آن كه كتابش براى پرواپيشگان مايه پند و يادآوری است، اى آن كه روزی اش همه مطيعان و گنهكاران را فراگيرد، اى آن كه رحمتش به نيكوكاران نزديك است.
اى آن كه نامش خجسته است، اى آن كه عنايتش بس بلند است، اى آن كه معبودى جز او نيست، اى آن كه ستايشش والا است، اى آن كه نام هايش مقدس است، اى آن كه هستی اش پايدار است، اى آن كه بزرگى جلوه زيبايى اوست، اى آن كه بزرگ منشى پوشش اوست، اى آن كه عطاهايش در شمار نيايد، اى آن كه نعمت هايش شمرده نشود.
اى صاحب عرش پرشكوه، اى صاحب سخن استوار، اى صاحب كردكار برازنده، اى صاحب كوبش سخت، اى صاحب نويد و و تهديد، اى آن كه سرپرست ستوده است، اى آن كه به نيكى انجام دهد آنچه را خواهد، اى آن كه نزديك دوری ناپذير است، ای آن كه بر هر چيز گواه است، اى آن كه بر بندگان ستمكار نيست.
اى آن كه شريك و وزيری ندارد، اى آن كه مثل و مانندى ندارد، اى آفريننده خورشيد و ماه تابان، اى بی نياز كننده درمانده تهيدست، اى روزی دهنده كودك خردسال، اى مهرورز بر پير بزرگسال، اى پيونددهنده استخوان شكسته، اى پناه ترسان پناه جو، اى آن كه بر بندگانش آگاه و بيناست، اى آن كه بر هر چيز تواناست.
اى صاحب جود و بخشش اى صاحب فضل و كرم، اى آفريننده لوح و قلم، اى پديدآورنده موران و مردمان، ااى صاحب عذاب و انتقام اى الهام بخش عرب و عجم، اى بردارنده زيان و درد، اى داناى رازها و قصدها، اى پروردگار كعبه و حرم، اى آفريننده هرچيز از نيستى.
اى آن كه به كرمش بخشيد، اى آن كه به جودش گرامى داشت، اى آن كه به لطفش كرم ورزيد، اى آن كه به نيرويش عزّت يافت، اى آن كه به حكمتش سامان داد، اى آن كه به تدبير خود حكم كرد، اى آنكه با علم خود تدبير كرد، اى آن كه با بردباری اش درگذرد، اى آن كه به تدبير خود در عين برتری اش نزديك است، اى آن كه در عين نزديكی اش برتر است.
اى آن كه هرچه خواهد آفريند، اى آن كه هرچه بخواهد بكند، اى آن كه هركه را بخواهد راهنمايى كند، اى آن كه هركه را بخواهد گمراه سازد، اى آن كه هركه را بخواهد عذاب كند، اى آن كه هركه را بخواهد بيامرزد، اى آن كه هركه را بخواهد عزّت بخشد، اى آن كه هركه را بخواهد خوار گرداند، اى آن كه در رحم مادران هرچه خواهد صورت بخشد، اى آن كه هركه را بخواهد به رحمتش مخصوص گرداند.
اى آن كه همسر و فرزندى نگرفت، اى آن كه براى هرچيز اندازه نهاد، اى آن كه در حكمش كسى را شريك نساخت، اى آن كه فرشتگان را فرستادگان خويش قرار داد، اى آن كه در آسمان ها برج هايى گذارد، اى آن كه زمين را زيستگاه شايسته نمود، اى آن كه آدمى را از آب آفريد، اى آن كه براى هرچيز سرانجامى قرار داد، اى آن كه با علم خويش هرچيز را دربر گرفته است، اى آن كه تعداد هرچيز را شماره نموده است.
ای آن كه فراتر رفت و چيره گشت، اى آن كه دارا گشت و توان يافت، اى آن كه نهان شد و آگاهى يافت، اى آن كه پرستش شد و ارج نهاد، اى آن كه نافرمانى شد و آمرزيد، اى آنكه انديشه ها او را فرا نگيرد، اى آن كه ديده اى او را در نيابد، اى آن كه اثرى بر او پوشيده نماند، اى روزی دهنده آدميان، اى اندازه دهنده هر اندازه.
(90) یَا مَنْ لا یَعْلَمُ الْغَیْبَ إِلا هُوَ یَا مَنْ لا یَصْرِفُ السُّوءَ إِلا هُوَ یَا مَنْ لا یَخْلُقُ الْخَلْقَ إِلا هُوَ یَا مَنْ لا یَغْفِرُ الذَّنْبَ إِلا هُوَ یَا مَنْ لا یُتِمُّ النِّعْمَةَ إِلا هُوَ یَا مَنْ لا یُقَلِّبُ الْقُلُوبَ إِلا هُوَ یَا مَنْ لا یُدَبِّرُ الْأَمْرَ إِلا هُوَ یَا مَنْ لا یُنَزِّلُ الْغَیْثَ إِلا هُوَ یَا مَنْ لا یَبْسُطُ الرِّزْقَ إِلا هُوَ یَا مَنْ لا یُحْیِی الْمَوْتَى إِلا هُوَ
اى آن كه جز او غيب نداند، اى آن كه برنگرداند بدى را جز او، اى آن كه آفريدگان را جز او نيافريند، اى آن كه گناه را جز او نيامرزد، اى آن كه نعمت را جز او كامل نكند، اى آن كه دلها را جز او دگرگون نكند، اى آن كه كارها را جز او تدبير ننمايد، اى آن كه باران را جز او فرو نبارد، اى آن كه روزى را جز او نگستراند، اى آن كه مردگان را جز او زنده نسازد.
اى كفايت كننده از هرچيز، اى پاينده بر هرچيز، اى آن كه چيزى مانند او نيست، اى آن كه چيزى بر فرمانروايی اش نيفزايد، اى آن كه چيزى بر او پوشيده نيست، اى آن كه چيزى از خزانه هايش نكاهد، اى آن كه مانندش كسى نيست، اى آن كه چيزى از علمش پنهان نماند، اى آن كه به همه چيز آگاه است، اى آن كه همه رحمتش همه چيز را فرا گرفته است.
اى آغاز و انجام هرچيز، اى پرستيده و دارنده هرچيز، اى پروردگار و سازنده هرچيز، اى آفريننده و برآورنده هرچيز، اى گيرنده و گشاينده هرچيز، اى آغاز كننده هرچيز، اى پديدآورنده و اندازه بخش هرچيز، اى هستی بخش و جنباننده هرچيز، اى زنده كننده و مي راننده هرچيز، اى آفريننده و ميراث بر هرچيز
اى بهترين يادكننده و يادشده، اى بهترين ثناپذير و ثناشده، اى بهترين ستاينده و ستوده، اى بهترين گواه و گواه پذير، اى بهترين خواهنده و خوانده شده، اى بهترين پاسخ دهنده و پاسخ داده شده، اى بهترين يار و همدم، اى بهترين همراه و همنشين، اى بهترين سويه و آهنگ، اى بهترين دوستدار و دوستی پذير.
اى آن كه به خواهنده اش پاسخ گويد، اى آن كه براى فرمانبرش دوست است، اى آن كه به دوستدارش نزديك است، اى آن كه براى كسی كه از او نگهدارى طلبد ديده بان است، اى آن كه به هركه به او اميد بندد كريم است، اى آن كه هركه از او نافرمانى كند بردبار است، اى ان كه در بزرگیاش مهربان است، اى آن كه در فرزانگى بزرگ است، اى آن كه در نيكی اش ديرينه است، اى آن كه به هر كه او را خواهد دانا است.
اى آن كه علمش پيش است، اى آن كه وعده اش راست است، اى آن كه لطفش آشكار است، اى آن كه فرمانش چيره است، اى آن كه كتابش استوار است.
اى آن كه حكمش شدنى است، اى آن كه قرآنش باشكوه است، اى آن كه فرمانروايی اش ديرين است، اى آن كه بخشش فراگير است، اى آن كه پايگاهش بس بزرگ است.
(99) یَا مَنْ لا یَشْغَلُهُ سَمْعٌ عَنْ سَمْعٍ یَا مَنْ لا یَمْنَعُهُ فِعْلٌ عَنْ فِعْلٍ یَا مَنْ لا یُلْهِیهِ قَوْلٌ عَنْ قَوْلٍ یَا مَنْ لا یُغَلِّطُهُ سُؤَالٌ عَنْ سُؤَالٍ یَا مَنْ لا یَحْجُبُهُ شَیْ ءٌ عَنْ شَیْ ءٍ یَا مَنْ لا یُبْرِمُهُ إِلْحَاحُ الْمُلِحِّینَ یَا مَنْ هُوَ غَایَةُ مُرَادِ الْمُرِیدِینَ یَا مَنْ هُوَ مُنْتَهَى هِمَمِ الْعَارِفِینَ یَا مَنْ هُوَ مُنْتَهَى طَلَبِ الطَّالِبِینَ یَا مَنْ لا یَخْفَى عَلَیْهِ ذَرَّةٌ فِی الْعَالَمِینَ
اى آن كه شنيدنى از شنيدن ديگر بازش ندارد، اى آن كه كارى از كار ديگر منعش نكند، اى آن كه گفتارى از گفتار ديگر سرگرمش نكند، اى آن كه درخواستى از درخواست ديگر او را به اشتباه نيافكند، اى آن كه چيزى از چيز ديگر پرده اش نشود، اى آن كه اصرار اصراركنندگان او را به ستوه نياورد، اى آن كه آرمان واپسين جويندگان است، اى آن كه نهايت همّت عارفان است، اى آن كه پايان جستجوى جويندگان است، اى آن كه غبارى در سراسر هستى بر او پوشيده نيست.
(100) یَا حَلِیما لا یَعْجَلُ یَا جَوَادا لا یَبْخَلُ یَا صَادِقا لا یُخْلِفُ یَا وَهَّابا لا یَمَلُّ یَا قَاهِرا لا یُغْلَبُ یَا عَظِیما لا یُوصَفُ یَا عَدْلا لا یَحِیفُ یَا غَنِیّا لا یَفْتَقِرُ یَا کَبِیرا لا یَصْغُرُ یَا حَافِظا لا یَغْفُلُ سُبْحَانَکَ یَا لا إِلَهَ إِلا أَنْتَ الْغَوْثَ الْغَوْثَ خَلِّصْنَا مِنَ النَّارِ یَا رَبِّ