یاران آخرالزمان امام زمان علیه السلام

یاران آخرالزمان امام زمان علیه السلام

خانه / انتظار و مهدویت / یاران آخرالزمان امام زمان علیه السلام

به راستى صاحب این امر ـ امام زمان (عج الله تعالی و فرجه الشریف)ـ یارانش براى او نگهدارى شده‌اند و اگر همه مردم نیز از بین بروند خداوند یارانش را به او می‌رساند.

یاران آخرالزمان امام زمان علیه السلام

هیات: جهت‌ها و گرایشات قلبی انسان به این دلیل که دریچه ورود به عمل‌اند اهمیت ویژه‌ای دارند. انسان فقط به سبب دانشش نمی‌تواند گام‌های عملش را استوار کند و در مسیر پیش رو ثابت‌قدم باشد، بلکه برای استواری قدم‌هایش به چیزی از جنس باور نیازمند است که آن را باید با اتصال فکر به قلب ایجاد کند. وقتی قلب و دل‌ و جان آدم با چیزی پیوند پیدا کرد، رفتارهای قوی و با ثبات نیز از او صادر خواهد شد.

ایمان و باور چیزی است فراتر از علم و دانش؛ چراکه بسیاری ممکن است علم به چیزهای مطلوب داشته باشند اما آن را به باور و ایمان تبدیل نکرده باشند. ایمان همان علمی است که از دریچه قلب نیز گذشته و گرایشات انسان را نیز تحت تأثیر خود قرار داده باشد، پس برای به دست آوردن آن باید مراحلی را طی کرد که در حدیث نبوی بدان اشاره شده است؛ آنجا که پیامبر اکرم(صلوات الله علیه) می‌فرمایند: «لا یکمُلُ عبدٌ الایمانَ بالله، حَتی یکونَ فیه خمس خِصالٍ: التوکلُ علی الله، و التفویضُ الی الله، و التسلیم لِاَمرِالله، و الرّضا یِقضاءالله، و الصَّبرُ علی بلاء الله. انّه مَن اَحبَّ فی الله، و ابغَضَ فِی الله، و اَعطی لِله، وَ مَنَعَ لِله، فقد استَکمَلَ الایمان؛[یمان بنده به خدا کامل نمی‌شود مگر اینکه در او پنج خصلت باشد: توکل بر خدا، واگذاری امور به خدا، تسلیم در برابر مقدّرات او، رضایت به قضای الهی، شکیبایی بر آزمایش خدا، چراکه هر که دوستی و دشمنی‌اش و عطا و منع عطایش خدایی باشد، ایمان را کامل کرده است.»

یاران آخرالزمان امام زمان علیه السلام
یاران آخرالزمان امام زمان علیه السلام

توکل به خدا، واگذاری امور به او، تسلیم، رضایت به قضا و قدر او، صبر، دوستی و دشمنی همه از اموراتی است که یک شعبه در قلب و یک شعبه در فکر و شناخت دارند و استحکام ایمان است که عمل صالح و با ثبات می‌آورد.

در دوران آخرالزمان که کارزارها سخت می‌شوند این ایمان افراد است که به کمک آنها می‌آید تا ثبات قدم خود را از دست ندهند. تعبیر رسول خدا(صلوات الله علیه) نیز درباره حفظ ایمان در آخرالزمان توسط یاران آخرالزمانی امام زمان (عج الله تعالی و فرجه الشریف) شنیدنی است؛ آنجا که می‌فرمایند: «أَصْحَابِی وَ إِخْوَانِی قَوْمٌ مِنْ آخرالزمان آمَنُوا بِی وَ لَمْ یَرَوْنِی لَقَدْ عَرَّفَنِیهِمُ اَللَّهُ بِأَسْمَائِهِمْ وَ أَسْمَاءِ آبَائِهِمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ یُخْرِجَهُمْ مِنْ أَصْلاَبِ آبَائِهِمْ وَ أَرْحَامِ أُمَّهَاتِهِمْ لَأَحَدُهُمْ أَشَدُّ بَقِیَّهً عَلَى دِینِهِ مِنْ خَرْطِ اَلْقَتَادِ فِی اَللَّیْلَهِ اَلظَّلْمَاءِ أَوْ کَالْقَابِضِ عَلَى جَمْرِ اَلْغَضَا أُولَئِکَ مَصَابِیحُ اَلدُّجَى یُنْجِیهِمُ اَللَّهُ مِنْ کُلِّ فِتْنَهٍ غَبْرَاءَ مُظْلِمَهٍ؛ یاران و برادران من مردمى در آخرالزمان هستند که به من ایمان مى‌‏آورند، با اینکه مرا ندیده‌‏اند. خداوند آنها را با نام و نام پدرانشان، پیش از آنکه از صلب پدران و رحم مادرانشان بیرون بیایند، به من شناسانده است. ثابت ماندن یکى از آنها بر دین خود، از صاف کردن درخت خاردار (قتاد) با دست در شب ظلمانى، دشوارتر است و یا مانند کسى است که پاره‌‏اى از آتش چوب درخت «غضا» را در دست نگاه دارد، آنها چراغ‌های شب تارند، پروردگار آنان را از هر فتنه تیره ‌و تاری نجات می‌دهد.»

ایمان در حرکت یاران آخرالزمانی حضرت بقیه‌الله (عج الله تعالی و فرجه الشریف) حرف اول را می‌زند؛ چراکه به‌وسیله‌ همین باور عمیق است که به پیامبر اسلام (صلوات الله علیه) پس از قرن‌ها با اینکه او را ندیده‌اند ایمان می‌آورند و شک و تردید به دل خود راه نمی‌دهند.
معرفی محور اصلی این باور قلبی و جریان یافتن آن در یک خط‌دهی اصلی برای اقدامات بعدیِ هر کسی که علاقه‌مند به یاری امام زمان (عج الله تعالی و فرجه الشریف) است اهمیت ویژه‌ای دارد. امام صادق (عله السلام) بر پایه آیه ۵۴ از سوره مائده، محبت الهی را محور گرایشات قلبی قرار می‌دهد و عزت‌بخشی به مؤمنان و برخورد مهربانانه با آنها و همچنین خواری مستکبران و برخورد سخت و جدی با آنها را محور اقدامات عملی یاران حضرت مهدی (عج الله تعالی و فرجه الشریف) معرفی می‌فرماید: «إنَّ صاحِبَ هذَا الأَمرِ مَحْفوظَهٌ لَهُ أصحابُهُ لَو ذَهَبَ النّاسُ جَمیعا، أَتَى اللّهُ لَهُ بِأَصْحابِهِ، وَهُمُ الَّذینَ قالَ اللّهُ عز و جل: «فَإِن یَکْفُرْ بِهَا هَـؤُلاَءِ فَقَدْ وَکَّلْنَا بِهَا قَوْمًا لَّیْسُواْ بِهَا بِکَـفِرِینَ» وَهُمُ الَّذینَ قالَ اللّهُ فِیهِم: «فَسَوْفَ یَأْتِى اللَّهُ بِقَوْمٍ یُحِبُّهُمْ وَیُحِبُّونَهُ أَذِلَّهٍ عَلَى الْمُؤْمِنِینَ أَعِزَّهٍ عَلَى الْکَـفِرِینَ؛به راستى صاحب این امر (امام زمان علیه‌السلام)، یارانش براى او نگهدارى شده‌اند. اگر همه مردم نیز از بین بروند، خداوند یارانش را به او می‌رساند، و آنان همان کسانى‌اند که خداى عز و جل فرموده: «و اگر اینان بدان (به اسلام) کفر ورزند، بی‌‌گمان، گروهى [دیگر] را بر آن گماریم که کافر نباشند» و آنان همان کسانى‌اند که خداوند درباره آنان فرموده: «خداوند به‌زودی گروهى را خواهد آورد که آنان را دوست می‌دارد و آنان [نیز] او را دوست دارند. [اینان] با مؤمنان، مهربان و فروتن‌اند و با کافران سختگیرند.»

ماجرای ظهور به رفتارهایی گره‌خورده که ناشی از باور و اعتقاد قلبی محکم و راسخ باشد، رفتارهایی که مرزهای دقیق آن مشخص‌شده و به‌ظاهر آن بسنده نشده باشد که خدای‌ناکرده با ظاهری زیبا آب در آسیاب دشمن ریخته شود و برآیند آن به نفع مؤمنان و مظلومان عالم نباشد.
حجت‌الاسلام مصطفی راهی استاد حوزه علمیه قم

منبع:وارث

پایگاه اطلاع رسانی هیات رزمندگان اسلام

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *