صفحه اول / قرآن و عترت

قرآن و عترت

ترجمه و تفسیر آیه ۱۰۶ از سوره مبارکه توبه

قرآن 📌آیه ۱۰۶ از سوره مبارکه توبه ؛ 💢قهر یا لطف الهی💢 📌متن آیه؛ 🔴وآخَرُونَ مُرْجَوْنَ لِأَمْرِ اللَّهِ إِمَّا یُعَذِّبُهُمْ وَإِمَّا یَتُوبُ عَلَیْهِمْ وَاللَّهُ عَلِیمٌ حَکِیمٌ 📌ترجمه؛ 🔴ﻭ ﮔﺮﻭﻫﻰ ﺩﻳﮕﺮ ﻛﺎﺭﺷﺎﻥ ﻣﻮﻗﻮﻑ ﺑﻪ ﻣﺸﻴﺖ ﺧﺪﺍﺳﺖ ، ﻳﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻋﺬﺍﺏ ﻣﻰ ﻛﻨﺪ ﻳﺎ ﺗﻮﺑﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﻣﻰ ﭘﺬﻳﺮﺩ ؛ ﻭ ﺧﺪﺍ ﺩﺍﻧﺎ ﻭ ﺣﻜﻴﻢ ﺍﺳﺖ. 📌تفسیر؛ ۱٫ ﺩﺳﺖ ﺧﺪﺍ ﺩﺭ ...

توحید مفضل | ﺑﻠﺎﻫﺎ، ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻧﺎﺩﺍﻧﺎﻥ ﻭ ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﺷﺒﻬﻪ ﺁﻧﺎﻥ

ﺑﻠﺎﻫﺎ، ﻋﻘﻴﺪﻩ ﻧﺎﺩﺍﻧﺎﻥ ﻭ ﭘﺎﺳﺦ ﺑﻪ ﺷﺒﻬﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺮﺧﻰ ﺍﺯ ﻣﺮﺩﻡ ﻧﺎﺩﺍﻥ، ﺑﻠﺎﻫﺎﻳﻰ ﺭﺍ ﻛﻪ ﮔﺎﻩ ﭘﺪﻳﺪ ﻣﻰ ﺁﻳﻨﺪ؛ ﭼﻮﻥ: ﻭﺑﺎ، ﻳﺮﻗﺎﻥ، ﺗﮕﺮﮒ، ﻣﻠﺦ ﻭ… [ﻛﻪ ﺑﺎﻋﺚ ﺯﻳﺎﻥ ﻓﺮﺍﻭﺍﻥ ﻣﻰ ﺷﻮﻧﺪ] ﺑﻬﺎﻧﻪ ﻣﻰ ﮔﻴﺮﻧﺪ ﻭ ﺑﻪ ﺍﻧﻜﺎﺭ ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﮕﺮ ﻭ ﺣﻜﻤﺖ ﻭ ﺁﻓﺮﻳﻨﺶ ﻣﻰ ﭘﺮﺩﺍﺯﻧﺪ. ﺩﺭ ﭘﺎﺳﺦ ﺍﻳﻦ ﮔﺮﻭﻩ ﺑﺎﻳﺪ ﮔﻔﺖ: ﺍﮔﺮ ﺁﻓﺮﻳﻨﺸﮕﺮ ﻭ ﺣﻜﻴﻢ ﻭ ﺗﺪﺑﻴﺮﮔﺮﻯ ﺩﺭ ﻛﺎﺭ ﻧﻴﺴﺖ، ﭼﺮﺍ ...

اسرار آفرینش در قرآن

يکي ديگر از اسراري که قرآن مجيد چهارده قرن قبل پرده از روي آن برداشته وجود قاره ي ديگري است که قرن ها بعد از نزول اين آيه شريفه کشف گرديد که در اين باره مي گويد: (رَبُّ الْمَشْرِقَيْنِ وَ رَبُّ الْمَغْرِبَيْنِ‌ )

اثر ترک جهاد از دیدگاه قرآن و ائمه

شیوه مبارزه منفى با ترك كنندگان جهاد یكى از مطالبى است كه در قرآن شریف مورد توجه واقع شده است، بدین گونه كه تمامى مردم كوچه و بازار، حتى زن و بچه آنها، باید با مخالفین سخن نگویند، تا زندگى براى آنها بسیار دردآور و جهنّمى شود.

نگاهی به ترجمه‌های قرآن قبل از پیروزی انقلاب اسلامی

در قرن ششم چند ترجمه و تفسیر قرآن به زبان فارسی ارائه شد که می‌توان گفت؛ این آثار دوران شکوفایی ترجمه قرآن را به مرحله قابل قبولی رسانده است، تفسیر سورآبادی، تفسیر ابوالفتوح رازی، تفسیر کشف‌الاسرار میبدی و ترجمه تفسیر نسفی که هر یک همراه با ترجمه آیات بوده و علاوه بر بسط فرهنگ قرآن رونق‌افزای زبان فارسی نیز شده است

تفسیر تسنیم (اجمالی)| جلد دوازدهم، سوره بقره، آیه ۲۷۷

منفقان راستين در پرتو صدقات با اخلاص خود، رشد و اعتلاي روحي مي‏ يابند كه نشانه ‏اش ايمان، عمل شايسته و برپايي نماز و دادن زكات است. پاداش منفقانِ مخلصْ و موفّقِ به امور ياد شده، نزد پروردگارشان محفوظ است و افزون بر پاداش انفاق، هيچ بيمي بر آنان نيست و اندوهگين نمي‏ شوند.

تفسیر تسنیم (اجمالی)| جلد دوازدهم، سوره بقره، آیه ۲۷۶

خلاف پندار رباخواران، سنّت قطعي خداوند، نابودي تدريجي آثار فردي و اجتماعي ربا و افزايش آثار مفيد صدقات در دنيا و آخرت است. رباخواري پيامدهاي فراوان ديگري دارد؛ رباخوار در رديف افراد «كَفّار» و «اَثيم» قرار دارد كه از محبّت خداوند محروم‏اند و همين محروميّت، سبب نابودي عمل رباخوار و شخص او مي‏ شود.

تفسیر تسنیم (اجمالی)| جلد دوازدهم، سوره بقره، آیه ۲۷۵

رباخواران حرفه ‏اي در همه شئون زندگي ديوانه‏ وار عمل مي ‏كنند؛ مانند مس‏شدگان شيطان، زيرا جنونِ رباخواري، بر افكار و اوصاف و كارهاي ديگر رباخوار اثر مي‏گذارد. اين گروه، نه تنها رباخواري را مانند بيع صحيح مي‏دانند، بلكه در تجارتشان، ربا را اصل، و بيع را فرع مي‏شمرند، در حالي كه خداي سبحان، بيع را حلال و مشكل‏ گشا شناساند و رباخواري را حرام و مشكل ‏ساز.

تفسیر تسنیم (اجمالی)| جلد دوازدهم، سوره بقره، آیه ۲۷۲

خداي سبحان در جمله‏اي معترضه در ميان آيات انفاق، هدايت تكويني را از محدوده وظيفه رسول خود نفي مي‏ كند هرچند آن حضرت ‏صلي الله عليه و آله و سلم را مجراي فيض باطني مي‏ داند؛ آن‏گاه به بيان علل لزوم اجتناب از منّت و اذيّت و ريا در انفاق و انفاقِ مال بد و نامرغوب مي ‏پردازد، بدين‏گونه: 1. ﴿وما تُنفِقوا مِن خَيرٍ فَلاَنفُسِكُم﴾، نشان لزوم اجتناب از منّت و اذيّت در انفاق است، زيرا كار خير، براي خود انسان است و انسان در كار براي خود، نبايد بر ديگران منّت و آزار روا دارد. 2. ﴿وما تُنفِقونَ اِلاَّابتِغاءَ وجهِ الله﴾، بيان علّت لزوم اجتناب از رياست، چون كاري مؤثر است كه تنها براي طلب وجه الله باشد و نبايد انفاق را با «ريا» و «سمعه» آلوده ساخت. 475 3. ﴿وما تُنفِقوا مِن خَيرٍ يُوَفَّ اِلَيكُم﴾، علّت منع انفاق از مال بد و نامرغوب است، زيرا اثر انفاق، بدون نقص به انفاق‏ كننده بازگردانده مي‏ شود، پس او نبايد از مال بد انفاق و مالِ مرغوب را براي خود ذخيره كند.

تفسیر تسنیم (اجمالی)| جلد دوازدهم، سوره بقره، آیه ۲۷۱

انفاق علني همراه با اخلاص خوب است و در بعضي موارد از انفاق پنهاني هم بهتر است، زيرا فايده‏ هاي فراوان اجتماعي دارد؛ ليكن درباره انفاق به فقير آبرومند، تصدّق پنهاني بهتر است، چون حيثيت فقير آبرومند حفظ مي‏ شود.

تفسیر تسنیم (اجمالی)| جلد دوازدهم، سوره بقره، آیه ۲۷۰

خداي سبحان به همه اقسام انفاق مالي و انگيزه انفاق كنندگان كاملاً علم دارد و براساس علم خود به آنان جزا مي‏ دهد. آنان كه انفاق واجب يا نذر مالي واجب بر عهده دارند و به عهد خدا يا تعهّد خود عمل نمي ‏كنند، ستمگر شمرده مي‏شوند و هيچ يك از آنها ياوري ندارد تا به سود آن ها عمل كند.