پایگاه اطلاع رسانی هیات رزمندگان اسلام هیات رزمندگان اسلام , سایت هیات رزمندگان اسلام , پایگاه اطلاع رسانی هیات رزمندگان اسلام , هیات , سایت هیات , هیئت رزمندگان , هیئت رزمندگان اسلام
بزم عاشقان | قسمت دوازدهم
«اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی عِنْدَکَ وَجِیهًا بِالْحُسَیْنِ(ع) فِی الدُّنْیَا وَالْآخِرَة»
در ادامه سلسله مباحث بزم عاشقان و شرح فرازهای نورانی زیارت عاشورا، به دعایی میرسیم که آرزوی هر انسان مؤمن را در قالب چند واژه کوتاه بیان میکند:
«اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی عِنْدَکَ وَجِیهًا بِالْحُسَیْنِ(ع) فِی الدُّنْیَا وَالْآخِرَة»
پروردگارا! مرا به برکت امام حسین(ع)، در دنیا و آخرت نزد خود آبرومند و صاحب منزلت قرار ده.
این فراز از زیارت عاشورا، مفاهیم عمیق اعتقادی و تربیتی را در خود جای داده و چهار پیام مهم را به زائر میآموزد.
آبرومندی؛ نیازی فطری و ارزشمند
نخستین نکته، درخواست «وجاهت» یا آبرومندی است. هر انسانی، فارغ از جایگاه اجتماعی، دین یا ملیت، دوست دارد شخصیتی محترم، قابل اعتماد و باکرامت داشته باشد. این میل، یک نیاز فطری و از ارزشهای اساسی زندگی انسان است. زائر امام حسین(ع) نیز از خداوند میخواهد این کرامت و عزت را به او عطا کند.
درخواست آبرویی که ماندگار باشد
ویژگی مهم این دعا آن است که آبرومندی را تنها برای زندگی دنیا طلب نمیکند. بلکه آن را برای دنیا و آخرت از خداوند میخواهد. انسان مؤمن میداند که دنیا گذرا و کوتاه است، اما آخرت سرای جاودانگی است. بنابراین، ارزشمندترین آبرو، آبرویی است که در پیشگاه الهی باقی بماند و تا ابد همراه انسان باشد.
آبرو نزد خدا، نه صرفاً نزد مردم
در این فراز، زائر از خدا میخواهد «عندک»؛ یعنی نزد خودت، صاحب وجاهت باشد. زیرا آبرویی که تنها بر پایه نگاه مردم شکل بگیرد، ممکن است با تغییر شرایط، منافع یا قضاوتها از بین برود. اما کسی که نزد خداوند عزیز باشد، از عزتی پایدار برخوردار خواهد شد.
امیرالمؤمنین حضرت علی(ع) در حکمت ۸۹ نهجالبلاغه میفرمایند:
«مَنْ أَصْلَحَ مَا بَیْنَهُ وَبَیْنَ اللَّهِ أَصْلَحَ اللَّهُ مَا بَیْنَهُ وَبَیْنَ النَّاسِ»
هر کس رابطه خود را با خدا اصلاح کند، خداوند نیز رابطه او را با مردم اصلاح خواهد کرد.
این سخن گرانسنگ نشان میدهد که عزت حقیقی، از ارتباط با خداوند سرچشمه میگیرد.
امام حسین(ع)، راه رسیدن به وجاهت الهی
زیباترین بخش این دعا، عبارت «بِالْحُسَیْنِ(ع)» است. زائر از خداوند میخواهد که به برکت حضرت سیدالشهدا(ع)، او را صاحب منزلت و آبرو گرداند. این تعبیر، جایگاه بیبدیل امام حسین(ع) را در مسیر هدایت و تقرب الهی نشان میدهد.
توسل به امام حسین(ع)، تنها یک اظهار محبت نیست؛ بلکه انتخاب راه و سبک زندگی حسینی است. هر اندازه انسان در مسیر ایمان، اخلاص، عدالت، ایثار و بندگی گام بردارد، به همان اندازه به وجاهت نزد خداوند نزدیکتر خواهد شد.
جمعبندی
فراز «اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی عِنْدَکَ وَجِیهًا بِالْحُسَیْنِ(ع) فِی الدُّنْیَا وَالْآخِرَة» از زیارت عاشورا، دعایی برای کسب عزت و کرامت حقیقی است؛ عزتی که نه بر پایه نگاه مردم، بلکه بر اساس رضایت الهی شکل میگیرد و به برکت توسل و پیروی از امام حسین(ع)، دنیا و آخرت انسان را نورانی میسازد.
امید آنکه با قرار دادن زندگی خود در مدار مکتب سیدالشهدا(ع)، مشمول این دعای نورانی شده و در پیشگاه خداوند، از آبرومندان دنیا و آخرت باشیم.
والسَّلام علیکم و رحمة الله و برکاته
بازدیدها: 4
