مرحوم شيخ صدوق در كتاب امالى به سند خود از امام صادق (علیه السلام)روايت كرده كه آن حضرت فرمود:
حسن بن على (علیه السلام)عابدترين مردم زمان خود و زاهدترين آنها و برترين آنها بود، و چنان بود كه وقتى حج به جاى می آورد، پياده به حج می رفت و گاهى نيز پاى برهنه راه می رفت. (1)
و چنان بود كه وقتى ياد مرگ می كرد می گريست، و چون ياد قبر می كرد می گريست، و چون از قيامت و بعث و نشور ياد می كرد می گريست، و چون متذكر عبور و گذشت از صراط در قيامت می شد می گريست.
و هر گاه به ياد توقف در پيشگاه خداى تعالى در محشر می افتاد، فريادى می زد و روى زمين مى افتاد…
و چون به نماز می ايستاد بندهاى بدنش می لرزيد، و چون نام بهشت و جهنم نزد او برده می شد مضطرب و نگران می شد و از خداى تعالى رسيدن به بهشت و دورى از جهنم را درخواست می كرد…و هر گاه در وقت خواندن قرآن به جمله«يا ايها الذين آمنوا»می رسيد می گفت: «لبيك اللهم لبيك»…
و پيوسته در هر حالى كه كسى آن حضرت را می ديد به ذكر خدا مشغول بود، و از همه مردم راستگوتر، و در نطق و بيان از همه كس فصيحتر بود… (2)
و مرحوم ابن شهرآشوب در كتاب مناقب از كتاب محمد بن اسحاق روايت كرده كه گويد:
«ما بلغ احد من الشرف بعد رسول الله(ص)ما بلغ الحسن»(احدى پس از رسول خدا(ص)در شرافت مقام به حسن بن على (علیه السلام)نرسيد.)
و سپس می گويد: رسم چنان بود كه براى آن حضرت بر در خانه اش فرش می گستراندند، و چون امام (علیه السلام)می آمد و روى آن فرش می نشست، راه بسته می شد و بند می آمد، زيرا كسى از آنجا نمی گذشت جز آنكه به خاطر جلالت مقام آن حضرت می ايستاد و جلو نمی رفت، و هنگامى كه امام (علیه السلام)از ماجرا مطلع می شد برمی خاست و داخل خانه می شد و مردم هم می رفتند و راه باز می شد…
و دنبال اين حديث، راوى گويد:
«و لقد رايته فى طريق مكة ماشيا فما من خلق الله احد رآه الا نزل و مشى حتى رايتسعد بن ابى وقاص يمشى» (3)
(من آن حضرت را در راه مكه پياده مشاهده كردم و هيچ يك از خلق خدا نبود كه او را مشاهده كند جز آنكه پياده می شد و پياده می رفت تا آنجا كه سعد بن ابى وقاص را ديدم(به احترام آن حضرت)پياده مىرفت.)و از روضة الواعظين فتال نيشابورى روايت كرده كه گويد:
«ان الحسن بن على كان اذا توضا ارتعدت مفاصله و اصفر لونه، فقيل له فى ذلك فقال: حق على كل من وقف بين يدى رب العرش ان يصفر لونه و ترتعد مفاصله، و كان عليه السلام اذا بلغ باب المسجد رفع راسه و يقول: الهى ضيفك ببابك يا محسن قد اتاك المسىء فتجاوز عن قبيح ما عندى بجميل ما عندك يا كريم…»
(حسن بن على (علیه السلام)چنان بود كه چون وضو می گرفت بندهاى استخوانش به هم می خورد و رنگش زرد می گشت، و چون سببش را پرسيدند فرمود: هر كس كه در پيشگاه پروردگار بزرگ می ايستد بايد اين گونه باشد كه بندهايش به هم بخورد و رنگش زرد شود.و چون بر در مسجد می رسيد، سرش را بلند كرده و می گفت:
خدايا ميهمان تبر در خانه توست، اى نيكوكار!بدكار به درب خانه ات آمده، پس از زشتيهايى كه نزد من است به خوبی هايى كه نزد تو است درگذر، اى بزرگوار!)
و از كتاب فائق زمخشرى روايت كرده كه گويد: رسم امام حسن (علیه السلام)چنان بود كه چون از نماز صبح فارغ می شد با كسى سخن نمی گفت تا آفتاب طلوع كند…
و آن حضرت بيست و پنج بار پياده حج به جاى آورد…
و اموال خود را دو بار با خدا تقسيم كرد…(يعنى نصف آن را در راه خدا به فقرا داد…) (4) و از حلية الاولياء ابى نعيم نقل كرده كه به سندش از امام باقر (علیه السلام)روايت نموده كه فرمود:
«قال الحسن: انى لاستحيى من ربى ان القاه و لم امش الى بيته فمشى عشرين مرة من المدينة على رجليه.و فى كتابه بالاسناد عن شهاب بن عامر: ان الحسن بن على (علیه السلام) قاسم الله تعالى ماله مرتين حتى تصدق بفرد نعله، .و فى كتابه بالاسناد عن ابى نجيح ان الحسن بن على (علیه السلام)حج ماشيا و قسم ماله نصفين.و فى كتابه بالاسناد عن على بن جذعان قال: خرج الحسن بن على من ماله مرتين و قاسم الله ماله ثلاث مرات حتى ان كان ليعطى نعلا و يمسك نعلا و يعطى خفا و يمسك خفا.
و روى عبد الله بن عمر عن ابن عباس قال: لما اصيب معاوية قال: ما آسى على شىء الا على ان احج ماشيا، و لقد حج الحسن بن على خمسا و عشرين حجة ماشيا و ان النجايب لتقاد معه و قد قاسم الله ماله مرتين حتى ان كان ليعطى النعل و يمسك النعل و يعطى الخف و يمسك الخف».
(من از خدا شرم دارم كه ديدارش كنم و پياده به خانه اش نرفته باشم.و به همين خاطر بيست بار پياده از مدينه به حج رفت.
و به سند خود از شهاب بن عامر روايت كرده كه حسن بن على (علیه السلام)دو بار همه مالش را با خدا تقسيم كرده و دو نصف كرد، حتى نعلين خود را…
و به سند خود از على بن جذعان روايت كرده كه گويد: حسن بن على (علیه السلام)دو بار همه مال خود را در راه خدا داد و سه بار هم تقسيم كرد، نصف براى خود و نصف را در راه خدا داد.
————————————–
مؤلف: سيدهاشم رسولى محلاتى
پایگاه اطلاع رسانی هیأت رزمندگان اسلام
Views: 228