و از هشام بن حكم نقل است كه گفت: روزى ابن أبى العوجاء بر امام صادق عليه السّلام وارد شد، امام از او پرسيد:
اى ابن ابى العوجاء، آيا تو مخلوقى يا غير مخلوق؟ گفت: مخلوق نيستم.فرمود: اگر مخلوق و مصنوع بودى چگونه بدين شكل درآمده بودى؟با شنيدن اين سخن وى مجاب شده و برخاست و رفت.
مرحوم علّامه مجلسىّ در بيان اين حديث گويد:« وقتى تصديق به وجود صانع از امور ضرورى است، امام عليه السّلام با اين سخن او را خبردار نمود كه عقل و انديشه بصورت بديهى حكم به تفاوت بين مصنوع و غير آن مىكند، و در حالى كه تمام صفات مصنوع و مخلوق در تو آشكار و هويدا است پس چگونه ادّعا مىكنى كه مصنوع و مخلوق نيستى؟». و برخى از افاضل گويند:« اين روايت براى تنبيه مصنوعيّت او نيست، بلكه الزامى است كه ناگزير از ترجيح آن مىباشد زيرا اختيار عدم مخلوق بودن او با جواز مصنوعيّت كلامى بىدليل است».
پایگاه اطلاع رسانی هیات رزمندگان اسلام
Views: 0