بزم عاشقان ۵ | سلام پنجم زیارت عاشورا؛ راز لقب «ثارالله» برای امام حسین(ع)

خانه / اختصاصی هیأت / بزم عاشقان ۵ | سلام پنجم زیارت عاشورا؛ راز لقب «ثارالله» برای امام حسین(ع)

بسمه تعالی

در نوشتارهای پیشین اشاره شد که نخستین سلام در زیارت عاشورا، دست‌کم دارای چهار ویژگی اساسی است:

  1. اظهار ارادت، محبت و بیعت با امام حسین(ع)
  2. معرفی و شناخت عمیق‌تر امام در تعبیر «اباعبدالله»
  3. تأکید بر مبنای توحیدی در آغاز زیارت عاشورا
  4. معرفی امام حسین(ع) به‌عنوان کامل‌ترین مصداق بندگی و عبودیت الهی

پس از این سلام، سه سلام نورانی دیگر با عبارات:

«اَلسَّلامُ عَلَیْکَ یَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ، وَابْنَ اَمِیرِالْمُؤْمِنِینَ، وَابْنَ سَیِّدِ الْوَصِیِّینَ، وَابْنَ سَیِّدَةِ نِسَاءِ الْعَالَمِینَ»

افق‌های تازه‌ای از معرفت امام را به روی زائر می‌گشاید. این انتساب مبارک به پیامبر اکرم(ص)، امیرالمؤمنین علی(ع) و حضرت فاطمه زهرا(س)، راهی برای تعمیق شناخت نسبت به جایگاه بی‌بدیل سیدالشهدا(ع) است.

هنگامی که زائر به امام حسین(ع) با عنوان «فرزند رسول خدا» سلام می‌دهد، به این حقیقت توجه می‌کند که در برابر کسی ایستاده است که پاره تن پیامبر(ص) و یادگار نبوت است. این سلام، پاسخی قاطع به تبلیغات دشمنانی است که برای فریب افکار عمومی، امام حسین(ع) را «خارجی» معرفی کرده و قیام او را خروج از دین می‌دانستند تا جنایت خود را توجیه کنند.

در دو سلام بعدی نیز زائر متذکر می‌شود که با شخصیتی بیعت می‌کند که در دامان پاک‌ترین و مطهرترین خاندان الهی پرورش یافته است؛ خانه‌ای که خداوند اهل آن را از هر رجس و پلیدی پاک گردانیده است. محور این بیت نورانی، حضرت فاطمه زهرا(س)، سرور زنان عالم، و امیرالمؤمنین علی(ع)، پیشوای مؤمنان و ولیّ خدا هستند.

سلام پنجم زیارت عاشورا؛ معنای «ثارالله و ابن ثاره»

در سلام پنجم زیارت عاشورا می‌خوانیم:

«السَّلامُ عَلَیْکَ یَا ثَارَ اللَّهِ وَابْنَ ثَارِهِ»

لقب «ثارالله» از ویژگی‌های منحصر به فرد امام حسین(ع) و پدر بزرگوارش امیرالمؤمنین علی(ع) است. در این سلام، زائر به امامی سلام می‌دهد که خداوند متعال خود را خون‌خواه او معرفی کرده و خون پاک و به ناحق ریخته‌شده‌اش را مطالبه می‌کند.

بنابراین، «ثارالله» تنها یک عنوان عاطفی نیست، بلکه بیانگر حقیقتی عظیم در نظام الهی است. حقیقتی که نشان می‌دهد شهادت امام حسین(ع) مسئله‌ای شخصی یا تاریخی نیست. بلکه موضوعی الهی و مرتبط با اراده و سنت خداوند در برپایی عدالت و انتقام از ظالمان است.

بر این اساس، هنگامی که شیعیان ندای «یالثارات الحسین» سر می‌دهند. پیش از هر چیز به یاد خدایی می‌افتند که نخستین خون‌خواه امام حسین(ع) است و از او یاری می‌طلبند. سپس از اولیای الهی و صالحان برای تحقق این آرمان مدد می‌جویند.

این حقیقت، یکی دیگر از جلوه‌های توحیدی، عرفانی و معرفتی زیارت عاشورا را آشکار می‌سازد و نشان می‌دهد که سراسر این زیارت نورانی بر محور توحید، ولایت و پیوند عمیق با خداوند متعال استوار است.

eheyat

بازدیدها: 0

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *