امام کاظم علیه السلام در عبادت و زهد از همه مردم عصر خويش برتر بود. و بدين روى او را لقب «العبدالصّالح» داده بودند. حضرتش عابدترين مردم زمانه خويش و پارساترين و بزرگوارترين و داناترين آنان به كتاب و احكام خدا بود.
حضرت نمازهاى نوافل شب را مىخواند و آنها را به نماز صبح وصل مىكرد سپس تا طلوع آفتاب تعقيبات، به جاى مىآورد. از ترس از خداوند مىگريست تا آنجا كه محاسنش از اشك خيس مىشد. دارای صدای خوش در قرائت قرآن بود. وقتى كه آن حضرت قرآن مىخواند، حالت حزن و اندوه به خود مىگرفت و مىگريست و شنوندگان نيز از قرائت او به گريه مىافتادند.
وى در مقام، از ساير مردمان بزرگوارتر و در دين، بالاتر و در زبان، فصيحتر و در دلاورى پردلتر بود. خداوند او را به شرف ولايت اختصاص داده بود و او ميراث نبوت را برخوردار شده و بر اريكه خلافت تكيه زده بود.
زین الجمتهدین:
موسى بن جعفر علیه السلام فقيهترين مردم روزگار خويش بود و كتاب خدا را از همه بهتر حافظ و نگهبان بود و از همه قرآن را خوشتر مىخواند و هر گاه قرآن تلاوت مىفرمود خود اندوهگين مىشد و مىگريست و كسانى كه قرآن خواندنش را مىشنيدند مىگريستند و مردم مدينه او را زين المجتهدين نام نهاده بودند.
عبادت امام کاظم علیه السلام در زندان
آن حضرت همواره به عبادت مشغول بود. شب را تماما با خواندن نماز و قرائت قرآن و دعا زنده مىداشت و در بيشتر روزها، روزه مىگرفت و هيچگاه رخ از محراب بر نمىتافت.
بعضى از مامورين زندان اشاره کرده اند که: بسيار شنيدم كه آن حضرت در دعايش مى گفت:
«اللهم انك تعلم انى كنت أسألك ان تفرغنى لعبادتك اللهم و قد فعلت فلك الحمد».
خدايا من از تو مى خواستم فراغت و فرصتى براى عبادت تو بيابم، خواسته ام را برآوردى، تو را بر اين كار حمد و سپاس مى گويم.
و در سجده خود مى گفت:
قبح الدنب من عبدك فليحسن العفو و التجاوز من عندك .
زشت است گناه از بنده تو، پس عفو و گذشت نيك از جانب تو مى باشد.
منبع: سيره معصومان، سيد محسن امين عاملى / مترجم على حجتى كرمانى، سروش:تهران،1376،ص117.
Views: 136